Rosa glauca

róża czerwonawa

Synonim łaciński.: Rosa ferruginea

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

zastosowanie: zieleń publiczna

Róża czerwonawa to często spotykany gatunek w górzystych rejonach Europy Południowej, w Polsce zadomowiony, uprawiany i dziczejący. Zawdzięcza swą nazwę sinofioletowemu odcieniowi ulistnienia. Znane są odmiany uprawne, np. ‘Parkfeuer’. Sam gatunek był czasami wykorzystywany w krzyżówkach hodowlanych. Ze względu na barwne ulistnienie krzew chętnie sadzony w ogrodach i parkach. Osiąga do 3 m wysokości i 1-1,5 m szerokości. Pąki o rubinowych działkach kielicha rozwijają się w pojedyncze płaskie kwiaty, o ciemnoróżowych do ciemnolilaróżowych, wąskich płatkach z białą podstawą, wyraźnie rozdzielonych. Kwiaty niezbyt duże, o średnicy 3-4 cm, zebrane w kwiatostanach na krótkich pędach wyrastających z ubiegłorocznych przyrostów, pachną słabo. Krzew kwitnie późno, w końcu czerwca i lipcu, niezbyt obficie, ale dość długo. Owoce jasnoczerwone do wiśniowoczerwonych, kuliste, nieduże, o średnicy 1-1,5 cm, gładkie, rzadziej lekko ogruczolone. Owoce (hypancja) są jadalne i mogą być wykorzystywane w kuchni, podobnie jak owoce pozorne innych gatunków róż. Pędy bardzo kolczaste, kolce proste, lekko zgięte lub hakowate, czerwonobrunatne i sinoczerwonofioletowo nabiegłe. Młode pędy często pozbawione kolców. Pędy silne, proste, lekko rozchylone na boki, łukowato wygięte. Liście sinozielone z purpurowym odcieniem, gładkie lub ogruczolone, o 5-7 (9) jajowatych listkach, średniej wielkości, matowe, piłkowane na brzegach. Gatunek łatwy w uprawie, dobrze rośnie prawie na każdej glebie, wytrzymały na okresowe niedobory wody. Krzewy charakteryzuje wysoka mrozoodporność, nie wymagają okrywania. Cięcie tylko odmładzające, co kilka lat. Krzewy nie są podatne na choroby, sporadycznie wymagają opryskiwania tylko w przypadku większego zagrożenia - czasem mogą być porażane przez rdzę i szkodniki. Rośliny preferują stanowiska słoneczne, jednak bardzo dobrze tolerują miejsca lekko zacienione. Różę czerwonawą sadzi się w zestawieniach kolorystycznych pojedynczo, w grupach, w formie swobodnych żywopłotów, w parkach i ogrodach naturalistycznych, skalnych, w trudniejszych warunkach glebowych. Krzewy sadzone w środowisku naturalnym pełnią funkcję ekologiczną np. w zadrzewieniach śródpolnych, na miedzach, przy ogrodzeniach stanowią schronienie i źródło pożywienia dla owadów, drobnych zwierząt i ptaków. Doskonale prezentują się na tle roślin liściastych i iglastych, a także wśród różnorodnych bylin.

autorzy opisu tekstowego: Marta Monder; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny góry południowej, zachodniej i środkowej Europy, do 2000 m n.p.m.
pochodzenie pierwsza publikacja: Pierre Andre Pourret 1788 Inscriptions et Belles-Lettres de Toulouse, Academie des Sciences, Francja
grupa roślin róże
grupa użytkowa róże parkowe
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) czerwone i purpurowe
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów czerwone
różowe
pora kwitnienia czerwiec
owoce czerwone
pomarańczowe
ozdobne i jadalne
pora owocowania lipiec
sierpień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory jadalne owoce
ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne owoce
ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
roślina kolczasta lub ciernista
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
ogrody skalne
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Marta Monder Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża Banksa \'Alba Plena\'

Rosa banksiae 'Alba Plena'

róża Banksa 'Alba Plena'

Silnie rosnąca róża pnąca, żywotna, o małych wymaganiach uprawowych. Jedna z tych róż, które ponad dwa wieki temu wraz z innymi nieznanymi gatunkami orientu dotarły do Europy z Chin, nierzadko w sposób przygodny. Kwiaty białe, półpełne do pełnych, niewielkie, o średnicy około 3 cm, w formie małej rozety, bardzo intensywnie pachnące i zebrane w duże kwiatostany. Kwitnienie spektakularne, obfite, jednokrotne w maju i czerwcu na pędach co najmniej ubiegłorocznych. Liście złożone średniej wielkości, ciemnozielone, o wydłużonych listkach, lekko błyszczące, delikatne. W krajach o cieplejszym klimacie są zimozielone, u nas półzimozielone lub opadają. Pędy pozbawione kolców, bardzo długie, cienkie, splątane. Krzew rośnie bardzo silnie, pędy osiągaj w dobrych warunkach nawet 12 metrów długości, w Polsce jednak przemarza i rośnie znacznie słabiej. Wymaga okrywania na zimę, musi mieć stanowisko zaciszne, osłonięte. Dobrze sobie radzi w miejscach częściowo zacienionych, na przeciętnych, dobrze uprawionych glebach ogrodowych. Odmiana zdrowa, rzadko porażana przez choroby. Cięcie przeważnie nie jest konieczne, chyba, że sanitarne po mroźnych zimach lub formujące przy podporach. Podpory powinny być bardzo mocne, stabilne, zainstalowane w miejscach osłoniętych, zacisznych, przy murach lub ścianach budynków. Może rosnąć przy naturalnych podporach np. pniach drzewa o ażurowej koronie, po których czepia się sama, podobnie jak na inne okoliczne rośliny, może być ekspansywna. Polecana do sadzenia pojedynczo, lub po dwa egzemplarze obok siebie.

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
86
osób online