Gatunek róży wysoce tolerancyjny na niesprzyjające warunki uprawy, o szerokich możliwościach zastosowania, przede wszystkim jednak jako róża parkowa i okrywowa. Gatunek wyjściowy i przodek wielu odmian parkowych i okrywowych. Kwiaty białe lub kremowe, wyjątkowo zaróżowione, pojedyncze, nieduże, 2-5 cm średnicy, słabo pachnące, osadzone przeważnie pojedynczo wzdłuż pędów. Kwitnie w maju do początków czerwca, krótko. Owoce nieduże, około 1-1,5 cm średnicy, okrągławe, prawie czarne: wiśniowo-brązowo-fioletowe. Liście są ciemnozielone, matowe, o małych, licznych (7-11) listkach, delikatne, matowe. Pędy są wzniesione prosto do góry, silniej rozgałęzione dopiero w górnych partiach, bardzo kolczaste, o wyjątkowo gęsto osadzonych, szczeciniasto-igiełkowatych kolcach. W nielicznych przypadkach pędy są słabo okolczone lub bez kolców. Krzewy gęste o licznych pędach, dorastają do 0,5-1 m wysokości. Dzięki podziemnym rozłogom krzewy silnie się rozprzestrzeniają. Cechuje je bardzo wysoka odporność na mróz i tolerancja na choroby, ale w wilgotne lata krzewy mogą być porażane przez czarną plamistość. Ma bardzo małe wymagania uprawowe. Toleruje stanowiska suche i częściowo zacienione, a także bardzo słabe gleby. Znajduje zastosowanie w miejscach o niekorzystnych warunkach uprawy: na nasypach, skarpach, przy szlakach komunikacyjnych, na terenach przemysłowych, jako róża parkowa i okrywowa. Polecana do stosowania w większych ogrodach, na skalniakach, wśród innych gatunków drzew i krzewów. W sprzyjających warunkach może się nadmiernie rozrastać.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
