Rosa 'Rose de Rescht'

róża 'Rose de Rescht'

Grupa Portland

nazwa hodowlana: Rosa 'Rose de Rescht'

Synonim łaciński.: Rosa 'De Rescht'

pokrój: krzewiasty wyprostowany

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

nagrody: Royal Horticultural Society Award of Garden Merit 1993

Róża damasceńska lub portlandzka powtarzająca kwitnienie, co jest rzadkie u róż historycznych. Odmiana o bogatej historii, wielokrotnie reintrodukowana, po raz ostatni sprowadzona do Wielkiej Brytanii prawdopodobnie około 1940 roku z irańskiego miasta Rasht, stąd wzięła się obecna jej nazwa. Kwiaty rozwijają się z kulistych, małych pąków otulonych dużymi działkami kielicha, są wiśniowolilaróżowe, bardzo pełne, rozetowe, o średnicy około 7-9 cm, z tzw. zielonym oczkiem, urzekająco i silnie pachnące. Kwiaty są skupione przeważnie na szczytach pędów. Kwitnienie rozpoczyna się na początku czerwca i trwa około miesiąca, potem kwiaty pojawiają się aż do mrozów, pojedynczo, ewentualnie po kilka. Liście szarojasnozielone, duże, długo utrzymują się na krzewach. Pędy wzniesione do góry, sztywne i proste, o licznych, niedużych i czerwonawych kolcach. Krzewy bardzo gęste, wzniesione, ale szerokie, w zależności od sposobu cięcia i warunków uprawy osiągają od 0,8 do 1,5 m wysokości. Krzewy dość tolerancyjne pod względem warunków uprawy i nasłonecznienia, źle rosną jedynie w cieniu. Bardzo odporne na mróz, pędy przemarzają tylko w surowe zimy. Odmiana wysoce tolerancyjna na choroby, rośnie zdrowo i jest żywotna. Przekwitłe kwiaty i kwiatostany należy usuwać. Krzewów nie trzeba przycinać corocznie. Raz na kilka lat można je odmładzać i prześwietlać. Co roku warto wycinać jedynie pędy słabe lub uszkodzone, ewentualnie skracać mocno rozgałęzione końce. Odmiana o szerokich możliwościach zastosowania, polecana na tereny zieleni publicznej, do sadzenia w parkach i ogrodach, na rabatach, w formie niskich żywopłotów. Ładnie prezentuje się w towarzystwie innych róż, krzewów, bylin. Może być uprawiana w dużych pojemnikach. Kwiaty nadają się do ścinania i tworzenia bukietów, ale w wazonie stoją krótko. Zalecana gęstość sadzenia 2-3 krzewy na metr kwadratowy.

autorzy opisu tekstowego: Marta Monder; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie wprowadzenie do handlu: Iran
grupa roślin róże
grupa użytkowa róże parkowe
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pełne
pachnące
kwiatostan
barwa kwiatów czerwone
purpurowofioletowe
różowe
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
wrzesień
październik
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory pachnące kwiaty
ozdobne z kwiatów
roślina kolczasta lub ciernista
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
kwiaty cięte
w grupach
soliter (pojedynczo)
nagrody Royal Horticultural Society Award of Garden Merit 1993
strefa 5
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Marta Monder Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

Statystyka e-katalogu roślin

11349
rośliny
7792
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Cornus kousa 'China Girl'
17988
zdjęć
9118
roślin w produkcji
219
osób online