Niska, zimozielona krzewinka z występująca w naturze w basenie Morza Śródziemnego w południowo-zachodniej Europie, ceniona za aromatyczne, wydłużone liście i żółte koszyczki kwiatostanowe. Tworzy zwarte, półkuliste kępy o regularnym kształcie, z pędami drewniejącymi u podstawy, dorastające w naturze do 60 cm wysokości, u nas zwykle do 30-40 cm przy podobnej średnicy. Liście zielone, wydłużone, całobrzegie i przypominające te u rozmarynu, ułożone na pędach skrętoległe. Po roztarciu wydzielają intensywny, ziołowy zapach. Kwiaty niewielkie, wyłącznie rurkowe, zebrane w kuliste, kremowożółte koszyczki o średnicy 1-1,5 cm, osadzone na cienkich, wzniesionych pędach ponad liśćmi. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Roślina wymaga stanowisk słonecznych i ciepłych, osłoniętych od silnych wiatrów. Preferuje gleby lekkie, przepuszczalne, o umiarkowanej lub niskiej żyzności, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Dobrze znosi suszę, ale nie toleruje nadmiaru wilgoci w podłożu. Jest średnio odporna na mróz. W chłodniejszych rejonach może przemarzać, dlatego zaleca się sadzenie w miejscach osłoniętych oraz okrywanie na zimę. Wiosną warto rośliny przyciąć, aby zachowały zwarty pokrój. Przycinane kwitną jednak słabiej. Ten gatunek jest przydatny do ogrodów przydomowych, skalnych, śródziemnomorskich lub żwirowych. Sprawdza się jako roślina obwódkowa oraz w kompozycjach z innymi gatunkami sucholubnymi. Może być uprawiana także w pojemnikach. Dobrze znosi formowanie, dzięki czemu można nadawać jej geometryczne kształty.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
