Sedum lydium

Niska bylina o płożącym pokroju, dekoracyjna ze względu na igiełkowate, zimozielone liście przypominające poduszki z mchu oraz białe kwiaty pojawiające się latem. W naturze występuje na terenach Turcji i Armenii. Tworzy gęste dywany o wysokości do około 5 cm. Łodygi szeroko rozpostarte lub płożące. Liście o długości 0,5-1 cm, wałeczkowate, mięsiste i gładkie. Są ciemnozielone, a nieco dalej od wierzchołka lekko zaczerwienione. Podczas okresów suszy i ze spadkiem temperatury jesienią stają się bardziej czerwone. Białe kwiaty o średnicy do 1 cm, zebrane po 10-20 w gęste kwiatostany pojawiają się ponad piętrem liści w lipcu oraz sierpniu. Wabią motyle oraz pszczoły. Szybko wytwarza czerwone torebki nasienne, przez które kwiatostany wydają się różowe. Wytrzymała, mało wymagająca i obficie kwitnąca bylina na stanowiska słoneczne. W przeciwieństwie do wielu innych rozchodników ten gatunek najlepiej rośnie na glebie stale umiarkowanie wilgotnej. Nadaje się do uprawy w ogrodach skalnych, pojemnikach oraz na zielonych dachach.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	sukulenty
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	poduszkowaty
docelowa wysokość	do 0,1 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście zimozielone
rodzaj kwiatów	pojedyncze kwiatostan
barwa kwiatów	białe
pora kwitnienia	lipiec sierpień
owoce	ozdobne czerwone
pora owocowania	sierpień lipiec
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z kwiatów ozdobne z liści/igieł roślina zimozielona roślina wabiąca owady zapylające
zastosowanie	ogrody przydomowe ogrody skalne pojemniki, balkony, tarasy w grupach
strefa	5b

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich