Syringa vulgaris 'Mme Lemoine'

lilak pospolity 'Mme Lemoine'

pokrój: krzewiasty wyprostowany

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

nagrody: Award of Garden Merit (AGM)

Stara ale do dziś popularna odmiana lilaka o pełnych, białych kwiatach, uzyskana przez Victora Lemoine w 1890 r. Jest to krzew liściasty lub niewielkie drzewo o kształtnej koronie. Rośnie dosyć wolno, dorasta do 3-4 m wysokości. Tworzy widlasto rozgałęzione pędy oraz sercowate liście osadzone na niezbyt długich ogonkach. Liście są ciemnozielone, skórzaste i błyszczące. Pąki kwiatowe są żółtokremowe, ale rozwijające się z nich kwiaty mają kolor czystej bieli. Kwiaty są pełne, zbudowane z rurki i licznych, szeroko rozpostartych łatek w kształcie łódeczki, o wywiniętych do góry brzegach, mają do 1,5 cm średnicy. Kwiaty są liczne, zebrane w gęste, zbite kwiatostany złożone z kilku stożkowatych wiech osadzonych na szczytach pędów. Mają około 15 cm długości. Krzew kwitnie w maju, po przekwitnięciu pozostaje ozdobny z liści. Gatunek łatwy w uprawie. Preferuje gleby żyzne, wilgotne i przepuszczalne, obojętne do lekko zasadowych, ale całkiem dobrze rośnie także na glebach mniej urodzajnych. Znosi suszę i jest odporny na mróz. Wymaga stanowisk słonecznych. Sadzony w miejscach cienistych kwitnienie mniej obficie. Po kwitnieniu, przede wszystkim ze względów estetycznych, warto usuwać zaschnięte pozostałości kwiatostanów, co również wpływa na lepsze kwitnienie w przyszłym roku. W przypadku roślin szczepionych należy pamiętać o usuwaniu dzikich pędów wyrastających z podkładki. Odmiana polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych, osiedlowych, na działkach, w parkach.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Victor Lemoine, 1890r. Francja
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pełne
barwa kwiatów białe
pora kwitnienia maj
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory odporność na zanieczyszczenia
pachnące kwiaty
ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
szpaler
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
kwiaty cięte
w grupach
nagrody Award of Garden Merit (AGM)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża RED DRIFT \'Meigalpio\'

Rosa RED DRIFT 'Meigalpio'

róża RED DRIFT 'Meigalpio'

Współczesna odmiana okrywowa, o cechach określanych obecnie jako róże krajobrazowe (landscape roses), charakteryzujące się zwartym pokrojem i dużymi walorami ozdobnymi. Takie róże przeznaczone są do sadzenia na dużych powierzchniach, w miejscach o minimalnej ingerencji ogrodnika. Krzewy rosną szybko i intensywnie, są żywotne, zwarte, ,,kompaktowe”, o płaskokulistym pokroju. Gdy rosną swobodnie, osiągają do 0,4 m wysokości i 0,5 m szerokości. Pędy bogato rozgałęzione, prawie bez kolców, o liściach lekko błyszczących, ciemnozielonych, niedużych, 5-7 listkowych. Kwiaty jaskrawo różowoczerwone, półpełne, o 15 płatkach, niezbyt duże (śr. ok. 5 cm), szalkowate z widocznymi pręcikami, zebrane w wielokwiatowych kwiatostanach, bez zapachu. Dobrze utrzymują kolor, nie blakną w słońcu. Płatki po kwitnieniu łatwo osypują się nie szpecąc krzewów, a tuż pod przekwitającymi kwiatostanami tworzą się nowe. Kwitnienie jest bardzo obfite i powtarza się do mrozów. Tolerancja na choroby bardzo wysoka. Krzewy są zdrowe i odporne na mróz. Na zimę nie wymagają okrywania, wystarczy ściółkowanie grubszą warstwą kory. Coroczne cięcie nie jest konieczne, wystarczy odmładzanie krzewów poprzez ścinanie wszystkich pędów co kilka lat, na wysokości ok. 10 cm od gruntu. Niskie cięcie przeprowadza się też w razie przemarznięcia pędów. Odmiana tolerancyjna na wysokie temperatury, nadaje się na gorące, silnie nasłonecznione stanowiska, południowe skłony skarp. Jako ,,róża krajobrazowa”, o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych, dobrze prezentuje się na dużych powierzchniach. Można ją sadzić na terenach zieleni, w parkach, przy trasach komunikacyjnych, ulicach. Ze względu na wytrzymałość i żywotność polecana do uprawy amatorskiej, na rabatach, w ogrodach skalnych, w kompozycjach wielogatunkowych. Ładnie się prezentuje okulizowana w formie piennej. Rozstawa sadzenia: co 0,3-0,4 m.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
155
osób online