Luźny, ażurowy krzew o nieregularnym pokroju, szczególnie dekoracyjny w czasie kwitnienia. Pochodzi z pd.-wsch. Europy. W Polsce dorasta do 2-3 m wys. i nieco większej szerokości. Pędy ciemnobrązowe, zimą prawie czarne i błyszczące, cienkie, rózgowate, łukowato przewieszające się do ziemi. Najmłodsze pędy mogą odpadać jesienią razem z liśćmi. Liście mocno zredukowane do łusek lub igiełek, gęsto, dachówkowato osadzone na pędach, do 4 mm dł., opadające na zimę, jesienią żółte. Kwiaty małe, czterokrotne (4 płatki i 4 pylniki), płatki różowe, kielich i słupek czerwonawe, zebrane w krótkie i wąskie gronka 4 cm dł., obficie wyrastają na zeszłorocznych pędach. Płatki opadają po przekwitnięciu, V. Nasiona drobne. Korzenie bardzo długie i słabo rozgałęzione. Roślina trudna do przesadzania. Typowy kserofit, na stanowiska słoneczne, gleby piaszczyste i alkaliczne. Gatunek bardzo odporny na zasolenie, może być sadzony w rejonach nadmorskich. Zimą może przemarzać, ale dobrze regeneruje uszkodzenia. Dla zagęszczenia krzewów wskazane cięcie po kwitnieniu. Do sadzenia pojedynczo na dużych trawnikach, w ogrodach i w zieleni osiedlowej. Można zestawiać z tamaryszkami kwitnącymi w innych terminach. Podobny Tamarix parviflora.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
