Taxus baccata 'Melfard'

cis pospolity 'Melfard'

Grupa Fastigiata

Synonim łaciński.: Taxus baccata 'Melfardii'

pokrój: kolumnowy

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko cieniste

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże wilgotne

Odmiana duńskiego pochodzenia, znaleziona przed 1970 rokiem. Jest ona ogólnie podobna do popularnej odmiany ‘Fastigiata’ ale ma bardziej wąskokolumnowy pokrój i wolniejszy wzrost, osiągając w wieku 10 lat do 1,5 m wysokości i 0,6 m średnicy. Stare egzemplarze osiągają do 3 m wysokości. Wszystkie pędy są wzniesione, wyprostowane, sztywne, równolegle ułożone i pokryte błyszczącymi, ciemnozielonymi igłami do 3 cm długości i około 2,5 mm szerokości. Igły są ułożone niemal prostopadle w stosunku do pędów, okalając je równomiernie. Odmiana ta jest żeńska i zawiązuje dużo nasion pokrytych czerwoną (jadalną!) osnówką. Cis do uprawy wymaga gleb dosyć żyznych, próchnicznych i umiarkowanie wilgotnych, ale z powodzeniem znosi także okresy suszy. Nie rośnie na glebach zimnych, kwaśnych i podmokłych a także na suchych glebach piaszczystych. W czasie ostrych zim może przemarzać lub wysychać, szczególnie od strony południowej, dlatego do jego uprawy lepiej wybierać stanowiska półcieniste, a nawet cieniste, (ewentualnie cieniować w okresie mroźnych zim). Krzewy odmiany ‘Melfard‘ są polecane do małych ogrodów, gdzie dobrze prezentują się sadzone pojedynczo lub w kompozycjach z innymi roślinami iglastymi, oraz do uprawy pojemnikowej na balkonach i tarasach, szczególnie o wystawie północnej. W uprawie warto zwrócić uwagę na miseczniki, które chętnie opanowują rośliny. Odmiana wyróżnia się lepszą mrozoodpornością w stosunku do odmiany ‘Fastigiata’.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie wprowadzenie do handlu: 1970 r. Dania
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kolumnowy
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce czerwone
ozdobne i jadalne
nasłonecznienie stanowisko cieniste
stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne owoce
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
ogrody osiedlowe
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: jałowiec pospolity

Juniperus communis

jałowiec pospolity

Zimozielony krzew lub drzewo o zmiennym pokroju: kolumnowym, stożkowym lub jajowatym, wąskim bądź szerokim, często nieregularnym. Dorasta do 4-5 m wysokości, ale w sprzyjających warunkach może osiągać ponad 10 m. Kora szarobrązowa, u starszych okazów łuszcząca się cienkimi płatami. Pędy graniaste, gałęzie wyprostowane lub zwisające. Igły sztywne, ostro zakończone, kłujące, zwykle 10-15 mm długie i 1-2 mm szerokie, osadzone po 3 w okółku, sinozielone. Na górnej powierzchni igieł widoczne dwa paski białego, woskowego nalotu, nierzadko zlewające się w jeden. Kwiaty zwykle dwupienne. Szyszkojagody kuliste, średnicy 5-9 mm, początkowo zielone, pokryte sinym nalotem, dojrzewają w 2-3 roku po kwitnieniu i wtedy stają się granatowe. Gatunek o wyjątkowo niewielkich wymaganiach siedliskowych, ale jednocześnie bardzo tolerancyjny w stosunku do podłoża, w naturze spotykany zarówno na piaszczystych wydmach, jak i na torfowiskach. W uprawie polecany do sadzenia na glebach lekkich, suchych, piaszczystych, w miejscach słonecznych. Ze względu na płytki i rozległy system korzeniowy źle znosi przesadzanie. Odporny na mróz i suszę. Doskonały do zadrzewień krajobrazowych i zestawień z krajowymi gatunkami: brzozami, sosnami oraz modrzewiami. Polecany do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, pojedynczo oraz w grupach. W koronach jałowców chętnie gniazdują ptaki krajowe, zaś szyszkojagody stanowią przysmak kwiczołów i jemiołuszek. Dojrzałe szyszkojagody od stuleci są wykorzystywane w kuchni staropolskiej, między innymi jako dodatek do bigosu.

zdjecie rosliny: róża \'Adelaide Hoodless\'

Rosa 'Adelaide Hoodless'

róża 'Adelaide Hoodless'

Róża parkowo-rabatowa ceniona przede wszystkim ze względu na przydatność do sadzenia w klimacie o krótkim okresie wegetacji i mroźnych zimach, zaliczana do kanadyjskiej grupy odmian Parkland, mało znanych w Polsce. Nazwę odmianie nadano na cześć Adelaide Hoodless (1858-1910), kanadyjskiej reformatorki edukacji i założycielki istniejącego do dzić Women's Institute. Kwiaty różowawo-czerwone, półpełne, płaskie z żółtym wnętrzem, średniej wielkości (śr. ok. 6 cm), słabo pachnące, w dużych kwiatostanach na szczytach pędów. Płatki osypują się nie szpecąc krzewów. Po obfitym czerwcowym kwitnieniu zawiązuje pomarańczowe, niezbyt duże owoce. Kwitnienie powtarza przeważnie słabo, nawet po przycięciu. Liście są średniej wielkości, połyskujące, świeżozielone, gęsto osadzone na bardzo kolczastych pędach pochylających się ku ziemi pod ciężarem kwiatów lub owoców. Krzewy bardzo żywotne, w mroźne zimy pędy co prawda mogą przemarzać, ale po przycięciu szybko regenerują i kwitną obficie. Rośliny o splątanych pędach i w korzystnych warunkach uprawy osiągają do 1,8 m wysokości, przeciętnie mają jednak ok. 1,20 m. Krzewy można pozostawić bez cięcia na kilka lat lub przycinać tak, jak róże rabatowe. Rośliny najlepiej rosną w pełnym słońcu, ale tolerują też stanowiska półcieniste. Krzewy na zimę wystarczy ściółkować. Odmiana tolerancyjna na choroby, ale w niektóre lata czarna plamistość może powodować opadanie liści. 'Adeleide Hoodless' ma szerokie zastosowanie jako róża rabatowa i parkowa. Można ją sadzić na terenach zieleni miejskiej, w parkach i ogrodach, na rabatach jednolitych oraz we wszelkiego rodzaju kompozycjach z innymi gatunkami roślin. Sadzona w jednym-dwóch rzędach tworzy gęste zapory, trudne do pokonania.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
216
osób online