Thuja occidentalis 'Filiformis'

Ciekawa odmiana niemieckiego pochodzenia, wprowadzona do uprawy na początku XX wieku. Tworzy ona zwykle szerokostożkowe lub zaokrąglone, dosyć wolno rosnące, płaczące krzewy, osiągające w wieku 10 lat około 1,5 m wysokości przy podobnej średnicy. Stare okazy rzadko przekraczają 3 m wysokości. Jej rozgałęzienia są nietypowe, sznurkowate, zwisające, pokryte zielonymi łuskami. W młodości krzewy są rzadko ugałęzione. Rośliny do uprawy wymagają żyznych, umiarkowanie wilgotnych gleb oraz słonecznych, ewentualnie lekko cienistych stanowisk. Odmiana ‘Filiformis’ ma dobrą mrozoodporność i może rosnąć na terenie całego kraju. Jest ona polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych jako soliter i „ciekawostka ogrodowa” w wyeksponowanych miejscach.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	pierwsza publikacja: Beissner 1901
grupa roślin	iglaste
grupa użytkowa	iglaste
forma	małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu	roślina wolnorosnąca
pokrój	przewisający (płaczący, zwisły)
docelowa wysokość	od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
nasłonecznienie	stanowisko półcieniste stanowisko słoneczne
ph podłoża	odczyn kwaśny odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa
walory	ciekawy pokrój ozdobne z liści/igieł roślina zimozielona

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich