Thuja occidentalis 'Sunkist'

żywotnik zachodni 'Sunkist'

pokrój: stożkowy

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

nagrody: Award of Garden Merit - 2012r.

Popularna odmiana holenderskiego pochodzenia, wprowadzona do uprawy w 1960 roku. Tworzy ona małe drzewa o początkowo wąskim, a z wiekiem szerokostożkowym pokroju, osiągające w wieku 10 lat około 2 m wysokości i 1 m średnicy. Pędy główne ustawione pionowo. Gałązki boczne krótkie, płaskie, wachlarzowate, pokryte złocistożółtymi łuskami. W okresie zimowym przyjmują lekko purpurowe zabarwienie. Rośliny do uprawy wymagają żyznych, umiarkowanie wilgotnych gleb oraz słonecznych, ewentualnie tylko lekko cienistych stanowisk. Odmiana ‘Sunkist’ ma dobrą mrozoodporność i może rosnąć na terenie całego kraju. Jest ona polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych do tworzenia barwnych kompozycji mieszanych oraz do nasadzeń szpalerowych i żywopłotowych. Gęstość sadzenia w rzędzie: co 0,8-1 m. Odmiana wyróżniona prestiżową nagrodą Award of Garden Merit w 2012 roku.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie wprowadzenie do handlu: G. Boer przed 1960 Holandia
grupa roślin iglaste
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój stożkowy
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
szpaler
żywopłot
w grupach
soliter (pojedynczo)
ogrody osiedlowe
nagrody Award of Garden Merit - 2012r.
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Mrs. John Laing\'

Rosa 'Mrs. John Laing'

róża 'Mrs. John Laing'

Nieprzerwanie od blisko 150 lat chętnie uprawiana odmiana róży z grupy remontantów, o licznych, słodko i intensywnie pachnących, szlachetnie zbudowanych kwiatach przypominających piwonie. Nazwana na cześć żony londyńskiego ogrodnika Johna Lainga. Krzew bardzo żywotny i zdrowo rosnący. Osiąga przeciętnie 1,2-1,5 m wysokości, a w dobrych warunkach nawet do 2 m. Forma krzewu jest smukła, a bardzo długie pędy często wymagają podpierania, zwłaszcza w drugiej połowie lata. Pędy jasnozielonooliwkowe, sztywne, proste, prawie bez kolców, o jasnozielonych, matowych, gęsto ułożonych, dużych liściach. Kwiaty osadzone pojedynczo lub po 3-5 sztuk na szczytach pędów. Pąki kształtne, czystoróżowe, o kształcie zbliżonym do kulistego, powoli rozwijają się w duży, o średnicy ok. 12 cm, bardzo pełny kwiat. Płatki wewnętrzne regularnie ułożone, długo skupione nie ukazują wnętrza. Kwitnienie powtarza się całe lato do późnej jesieni. Odmiana przeciętnie tolerancyjna na choroby, w wilgotne lata wskazana ochrona przed chorobami grzybowymi. Dość odporna na mróz, ale na zimę krzewy trzeba kopczykować. Krzewy najlepiej rosną na dobrze uprawionych glebach ogrodowych, w pełnym słońcu.Wiosną róże te przycina się dość silnie, do wysokości 40-60 cm, skracając wszystkie silne pędy i usuwając najsłabsze. Po kwitnieniu przekwitłe kwiaty i kwiatostany usuwa się do pierwszego liścia właściwego. Krzewy do sadzenia w parkach i ogrodach, zwłaszcza historycznych, w miejscach reprezentacyjnych, zarówno na jednolitych rabatach, jak i w otoczeniu innych gatunków – niewielkich krzewów i bylin, roślin jednorocznych. Kwiaty nadają się do wazonu i bukietów. Przeciętna rozstawa sadzenia 0,5-0,6 m.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
207
osób online