Stara odmiana z końca XIX wieku, w Europie Zachodniej często wykorzystywana do tworzenia żywopłotów i szpalerów. Szybko rosnące drzewo o regularnym, stożkowatym pokroju i ciemnozielonej koronie, osiągające w wieku 10 lat 3-4 m wysokości i 1,5 m szerokości. Pień prosty, szeroki u podstawy, pokryty czerwonobrązową korą. Górna część korony nieco luźniejsza, wąska, ostro zakończona, z krótkimi, grubymi konarami. Gałęzie w dolnej części ułożone gęsto, u starych egzemplarzy zwisają i zakorzeniają się w miejscach zetknięcia z gruntem. Gałązki płaskie, ułożone naprzeciwlegle wzdłuż pędów, pokryte silnie spłaszczonymi, bardzo ciemnymi, zielonymi i błyszczącymi łuskami. Od spodu łuski matowe, z białawym nalotem. Na pędach głównych łuski zaostrzone z wyraźnymi gruczołkami, na spłaszczonych gałązkach tępe, bez gruczołków. Wymaga gleb żyznych i dosyć wilgotnych, stanowisk słonecznych lub półcienistych. Drzewo wytrzymałe na mróz. Polecane do sadzenia w formie szpalerów lub strzyżonych żywopłotów. Efektownie prezentuje się pojedynczo w rozległych ogrodach i parkach, na tle trawników lub w pobliżu zbiorników wody.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
