Thuja plicata 'Can-Can'

żywotnik olbrzymi 'Can-Can'

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Oryginalna odmiana pochodząca z Nowej Zelandii, wprowadzona do uprawy około 1993 roku. Tworzy ona dosyć wolno rosnące, wieloprzewodnikowe formy o stożkowym pokroju, osiągające w wieku 10 lat około 1,5 m wysokości i 1 m średnicy. Stare egzemplarze mogą dorastać do 3-4 m wysokości. Pędy główne ustawione pionowo. Gałązki boczne krótkie, sztywne, lekko skręcone, pokryte ciemnozielonymi, błyszczącymi łuskami. Młode, wiosenne przyrosty są złocistożółte. Rośliny do uprawy wymagają żyznych, umiarkowanie wilgotnych gleb oraz słonecznych, ewentualnie tylko lekko cienistych stanowisk. Gatunek ten wytwarza głęboki system korzeniowy dlatego dosyć dobrze znosi okresowe susze. Odmiana ‘Can-Can’ ma dobrą mrozoodporność i może rosnąć na terenie całego kraju. Jest ona polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych do tworzenia barwnych kompozycji mieszanych oraz niskich żywopłotów formowanych. Gęstość sadzenia w rzędzie: co 0,8 m.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie wprowadzenie do handlu: Blue Mountain Nurseries 1993 Nowa Zelandia
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) wielobarwne, pstre lub obrzeżone
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
szpaler
żywopłot
w grupach
ogrody osiedlowe
strefa 6a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Prairie Dawn\'

Rosa 'Prairie Dawn'

róża 'Prairie Dawn'

Cenna odmiana parkowa, mało wymagającą pod względem warunków uprawy. Gęsty krzew o wzniesionym pokroju i przeciętnej sile wzrostu, dorasta do 1,5-2 m wysokości. Daje nieliczne odrosty korzeniowe. Liście są nieduże, o kilkunastu listkach średniej wielkości, jasnozielone, matowe, osadzone na stosunkowo grubych, oliwkowozielonych pędach. Kolce są bardzo liczne, przede wszystkim igiełkowate i szczecinkowate. Pąki małe, stożkowate, szlachetnego kształtu, rozwijają się w nieduże, około 10 cm średnicy, półpełne kwiaty zbudowane z 20-35 płatków. Kwiaty są płaskie, płatki delikatne, jasnoróżowe, pręciki duże, żółte. Kwiaty przyjemnie pachną. Skupione są zwykle po kilka sztuk w kwiatostanach osadzonych wzdłuż pędów ubiegłorocznych i starszych. Kwitnie dość obficie w czerwcu, potem kwiaty pojawiają się rzadko. Krzew nie zawiązuje owoców i nie wymaga przycinania przekwitłych kwiatów. Kwiaty są odporne na warunki pogodowe. Krzew w pełni odporny na mróz, nie wymaga okrywania. Starsze pędy dość często zasychają, słabo kwitną. Cięcie podstawowe przeprowadza się po kwitnieniu latem, usuwając głównie najstarsze, słabo kwitnące pędy. Wiosną przeprowadza się tylko cięcie sanitarne, jeśli jest konieczne. Odmiana stosowana jako róża parkowa w założeniach o charakterze naturalistycznym, w dużych ogrodach i parkach, także w formie żywopłotów i szpalerów. Toleruje mniej żyzne gleby, okresowe susze i stanowiska nie w pełni nasłonecznione.

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
63
osób online