Kępiasta bylina o okazałych pomarańczowożółtych kwiatach. Wyrasta do wysokości 70-90 cm. Łodygi nagie, silne, żłobkowane, słabo rozgałęzione. Na wierzchołkach pędów od czerwca ukazują się duże kwiaty, średnicy 7-9 cm, zbudowane z 10-12 okazałych, szerokoeliptycznych działek kielicha, pojedynczo lub do 3 sztuk razem, nie więcej! Płatki korony są mniejsze, długości 5-15 mm, równowąskie. I kielich, i korona nie różnią się barwą, są pomarańczowożółte, odchylone prawie poziomo. W środku liczne pręciki, wydłużone, wyprostowane ku górze i kilkadziesiąt wolnych, nie zrośniętych słupków. Dolne liście nerkowate, górne bardziej okrągłe, wszystkie dłoniasto pięciodzielne, średnicy 12-15 cm. Pełniki najlepiej rosną w miejscach wilgotnych i słonecznych. Gleba powinna być gliniasta i zasobna w składniki pokarmowe. Pożądany jest dodatek torfu do gleby, który zwiększa jej zdolność do zatrzymywania wody. Odmiany lepiej niż gatunek znoszą mniejszą wilgotność gleby. Rośliny odporne na mróz, ale w okolicach o srogim klimacie i w miejscach odsłoniętych zalecane jest okrywanie roślin na zimę, zwłaszcza po późnoletnim sadzeniu. Pełniki sadzone są na rabatach w miejscach słonecznych, ale na glebie bardzo wilgotnej. Nadają się także do sadzenia nad wodą i w ogrodach prawie bagiennych. Cięte kwiaty wykazują stosunkowo dużą trwałość w wazonie. Można też wprowadzać je do założeń swobodnych, typu łąka kwietna, pamiętając, że koszenie należy przeprowadzić dopiero po dojrzeniu nasion. Uwaga: pełniki są uważane za rośliny trujące. Sadzi się 5-7 roślin ma 1 m2.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
