Zimozielona bylina okrywowa, ze względu na drewniejące podstawy pędów często zaliczana do grupy krzewów liściastych. Roślina tworzy cienkie, długie, płożące się po ziemi pędy wegetatywne, łatwo zakorzeniające się w miejscach kontaktu z podłożem, oraz krótsze, wzniesione pędy generatywne, na których wiosną rozwijają się kwiaty. Po kilku latach uprawy roślina wypiętrza się do 20-30 cm wysokości. Liście szerokolancetowate, od 3 do 10 cm długości i od 2 do 8 cm szerokości, zielone, z wierzchu błyszczące. Kwiaty fioletowoniebieskie, duże, średnicy 3-5 cm, zbudowane z pięciu skośnie uciętych, łopatkowatych płatków zrośniętych u nasady w 1,5 cm rurkę, przypominają miniaturowe wiatraczki. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Roślina preferuje gleby żyzne, stale umiarkowanie wilgotne, ale nie podmokłe, stanowiska półcieniste do cienistych, osłoniętych zimą od wiatru. Na wschodzie kraju wymarza, w centrum wymaga okrywania w przypadku mroźnych, bezśnieżnych zim, zwłaszcza gdy rośnie w miejscach eksponowanych na słońce. Ciekawa roślina okrywowa polecana do sadzenia w ogrodach i parkach pod koronami drzew i krzewów. Tworzy całoroczny, atrakcyjny, gęsty, zielony dywan.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
