Niska, trwała, drewniejącą u nasady krzewinka niekiedy błędnie zaliczana do grupy bylin ogrodowych. Roślina została znaleziona w ogrodzie Gertrudy Jekyll w Munstead Wood, w Wielkiej Brytanii. Jest to odmiana karłowa, rośnie znacznie wolniej od gatunku, ma mniejsze, ciemnozielone liście i śnieżnobiałe kwiaty. Rośliny tworzą dwa rodzaje pędów. Pędy letnie, zwane płonnymi, są długie i wiotkie, pełzają po powierzchni gruntu i łatwo się zakorzeniają. W ten sposób rośliny szybko się rozrastają i zadarniają teren. Na wiosnę z miejsc, w których rośliny się zakorzeniły, wyrastają pionowo wzniesione pędy wiosenne zakończone pąkami kwiatowymi. Liście są eliptyczne, skórzaste, ustawione na pędach naprzeciwlegle. Białe kwiaty wyrastają pojedynczo na długich szypułkach z pachwin górnych liści. Składają się z pięciu równych płatków na końcach skośnie uciętych. Kwiaty te przypominają skrzydełka wiatraka. Odmiana tolerancyjna w stosunku do gleby, nadaje się do sadzenia w cieniu lub półcieniu. Na stanowiskach słonecznych potrzebuje więcej wody. Jest łatwa w uprawie, odporna na mróz, polecana dla każdego początkującego ogrodnika. Doskonale komponuje się w ogrodach skalnych. Stanowi ciekawą alternatywę trawnika w miejscach o ograniczonym dostępie światła, pod koronami drzew i w cieniu gęstych krzewów.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
