Viola papilionacea
fiołek motylkowaty
Kępiasta, niska bylina. Liście na długich do 12 cm ogonkach, szerokosercowate. Kwiaty duże, ciemnofioletowe z białym oczkiem, bez zapachu. Najczęściej kwiaty nie wystają ponad liście, ponieważ ich szypułki bywają krótsze od ogonków liściowych. Kwitnie w maju i czerwcu, później od fiołka wonnego. Fiołek motylkowaty nie tworzy długich rozłogów i mniej nadaje się do zadarniania. Należy go sadzić na cienistych rabatach lub w cienistych zakątkach ogrodu skalnego, w miejscach nie za suchych. Można go także wprowadzać do runa starych ogrodów i parków z dużymi drzewami. Najlepiej rośnie w miejscach półcienistych, na glebie próchnicznej, żyznej, stale, umiarkowanie wilgotnej, nie przesychającej. Roślina bardzo mrozoodporna.
| zasięg geograficzny | wschodnia część Ameryki Północnej |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Willd. 1806 |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
