Vitis 'Iza Zaliwska'

winorośl 'Iza Zaliwska'

Grupa Labrusca

pokrój: pnącze

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Odmiana deserowa, polska. Wzrost średnio silny. Owocuje średnio obficie. Grona średniej wielkości. Jagody średnie lub małe, zielonkawe, słodkie. Zbiór: połowa VIII. Odmiana dość wytrzymała na mróz (do -24 st), średnio wrażliwa na mączniaka rzekomego. Dobrze plonuje na glebach żyznych i ciepłych.

autorzy opisu tekstowego: Miłek Boguszewicz; APZ Agencja Promocji Zieleni

grupa roślin owocowe
grupa użytkowa pnącza owocowe
forma pnącze
pokrój pnącze
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
barwa kwiatów żółte
pora kwitnienia czerwiec
owoce zielone
jadalne
pora owocowania sierpień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
gliniasta
walory jadalne owoce
ozdobne owoce
zastosowanie owoce deserowe
owoce na przetwory
strefa 6a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Miłek Boguszewicz Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Alchymist\'

Rosa 'Alchymist'

róża 'Alchymist'

Silnie rosnąca róża czepna o intensywnie pachnących kwiatach w zmiennym kolorze. Kwiaty są zbudowane z niewielkich, gęsto ułożonych płatków w formie rozety. Kwiaty rozwijają się z kulistych paków, są bardzo pełne, w zależności of fazy rozwoju i pogody zmieniają barwę od żółtej, przez pomarańczową i brzoskwiniowa do różowej. Pierwsze kwiaty w kwiatostanie są duże, mają do 10 cm średnicy, rozwijające się później są mniejsze, tylko nieznacznie pachną, ale wabią pszczoły i inne owady. Kwiaty są skupione od kilku do kilkunastu w kwiatostanach osadzonych na krótkich pędach wzdłuż przyrostów ubiegłorocznych i starszych. Kwitnie raz w roku, dość wcześnie, od około połowy czerwca. Nie tworzy ozdobnych owoców. Liście są duże, soczyście zielone, matowe, ale lekko połyskujące w słońcu. Jednoroczne pędy mają do 2,5 m długości, są dość grubych, zielone i mocno kolczaste. Młode kolce są żółtawe. W porównaniu do innych odmian czepnych róż jest dosyć odporna na mróz, wskazane jest jednak okrywanie na zimę kopczykiem ziemi podstawy krzewów, a pędów matą słomianą lub agrowłókniną. Rośnie dość zdrowo i bardzo silnie, osiągając około 3-4 m na podporze. W cieplejszym klimacie dorasta do 6 m. Odmiana toleruje stanowiska nie w pełni nasłonecznione i mniej żyzne gleby. Cięcie można przeprowadzać latem po kwitnieniu lub wiosną. Latem cięcie polega na usunięciu części pędów, które kwitły w bieżącym roku. Wiosną cięcie jest bezpieczniejsze ze względu na możliwość przemarznięcia pędów zimą i polega na formowaniu oraz usunięciu pędów słabych, chorych, uszkodzonych. Wiosną nie może być zbyt silne cięta, bo będzie słabo kwitła. Rośliny można prowadzić przy różnego rodzaju solidnych podporach – słupach, trejażach, altanach, na metalowych lub drewnianych drabinkach, ale także mogą wspinać się na podpory naturalne, czy zwieszać się z murków i dużych kamieni.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: pysznogłówka \'Beauty of Cobham\'

Monarda 'Beauty of Cobham'

pysznogłówka 'Beauty of Cobham'

Bylina tworząca kępy dorastające do 100 cm wysokości w okresie kwitnienia i szerokości 45 cm. Kanciaste, jasnozielone łodygi są pokryte licznymi, zielonymi, pachnącymi miętowo liśćmi. Główkowate kwiatostany, które stanowią główną ozdobę rośliny (VI-VIII), wyróżniają się atrakcyjnym zabarwieniem. Lilaróżowe płatki korony poszczególnych kwiatów o długości 5 cm kontrastują z przykwiatkami (osadzonymi na dole „główki”), które mają kolor od szaro- do ciemnofioletowego. Wabią motyle, pszczoły i inne owady. Wskazane jest usuwanie przekwitłych kwiatostanów, co przedłuża kwitnienie. Rośliny wymagają słonecznego lub półcienistego stanowiska i umiarkowanie wilgotnej gleby – dobrze, jeśli jest ona dość żyzna, próchniczna i przepuszczalna, gdyż sprzyja to żywotności pysznogłówki. Bylina ta nie lubi ani zbyt lekkich, piaszczystych, ani za ciężkich, mokrych gleb. Jest raczej krótkowieczna; powinno się ją dzielić i rozsadzać raz na 3 lata – należy to robić wczesną wiosną. Zaleca się ponadto ściółkowanie roślin dobrze rozłożonym kompostem albo obornikiem. Jeśli chodzi o typowe w pielęgnacji bylin przycinanie nadziemnych, zaschniętych części roślin po skończonej wegetacji, lepiej w przypadku pysznogłówki nie robić tego jesienią, lecz zostawić pędy na zimę, gdyż są oryginalną ozdobą ogrodu. Pysznogłówka może być porażana przez mączniak prawdziwy, który objawia się watowatymi plamami na liściach, a następnie ich żółknięciem i zamieraniem. Choroba ta częściej występuje na roślinach uprawianych w cieniu, źle odżywionych. Ogranicza ją ściółkowanie roślin dobrze rozłożonym kompostem albo obornikiem. Bylina ta najlepiej wygląda sadzona w grupach na rabatach. Dobrym sąsiedztwem są np. ozdobne trawy.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
94
osób online