Thuja occidentalis GOLDEN SMARAGD 'Janed Gold' PBR

żywotnik zachodni GOLDEN SMARAGD 'Janed Gold'

nazwa handlowa: Thuja occidentalis GOLDEN SMARAGD

nazwa hodowlana: Thuja occidentalis 'Janed Gold'

pochodzenie: polska odmiana
pierwsza publikacja: 2008 Katalog XVI Międzynarodowej Wystawy 'Zieleń to Życie'; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Edward Kubik, 1999 r. Polska; wprowadzenie do handlu: 2008

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 5 m do 10 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

zastosowanie: zieleń publiczna

nagrody: Brązowy Medal - Konkurs Roślin NOWOŚCI, ZIELEŃ TO ŻYCIE 2008

Polska odmiana o złocistej barwie gałązek, wyhodowana przez Edwarda Kubika, wprowadzona do sprzedaży w 2008 r., odniosła spektakularny sukces komercyjny - można ją kupić nie tylko w większości krajów Europy, ale też w Kanadzie, USA czy Australii. Krzew o regularnym, stożkowatym pokroju, typowym dla odmiany 'Smaragd', i dosyć szybkim tempie wzrostu. Po 10 latach osiąga 2,5-3 m wysokości. Pędy ma wzniesione, silnie rozgałęzione, gałązki płaskie, gęsto ułożone obok siebie, pokryte zabarwionymi na żółto łuskami, które przez cały rok zachowują piękną, złocistą barwę. Preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, lekko kwaśne, ale dobrze rośnie także na przeciętnych glebach ogrodowych. Najładniej wybarwia się sadzona na stanowisku słonecznym, choć znosi także półcień; w cieniu jej łuski zielenieją. Odmiana w pełni odporna na mróz, zdrowa, nie wymaga formowania. Polecana do tworzenia żywopłotów, wówczas należy ją sadzić w rozstawie co 80 cm, oraz stosowania pojedynczo albo w grupach w zieleni miejskiej, osiedlowej, na działkach, cmentarzach a nawet uprawy w pojemnikach. Odmiana zgłoszona do Konkursu Roślin Nowości w 2008 r. przez Edwarda Kubika.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie polska odmiana
pierwsza publikacja: 2008 Katalog XVI Międzynarodowej Wystawy 'Zieleń to Życie'; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Edward Kubik, 1999 r. Polska; wprowadzenie do handlu: 2008
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
gliniasta
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
szpaler
żywopłot
rabaty
w grupach
nagrody Brązowy Medal - Konkurs Roślin NOWOŚCI, ZIELEŃ TO ŻYCIE 2008
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: magnolia Soulange\'a \'Lennei Alba\'

Magnolia ×soulangeana 'Lennei Alba'

magnolia Soulange'a 'Lennei Alba'

Szeroki, szybko rosnący krzew lub drzewo do 6 m wys. i 4 m szer. Korona szeroko rozpostarta, zaokrąglona. Liście duże, jajowate, całobrzegie, osadzone na krótkich ogonkach, początkowo jasnozielone, później ciemniejące i skórzaste, dekoracyjne. Pąki kwiatowe przed rozkwitnięciem wydłużone, białe, osadzone pojedynczo na wierzchołkach krótkopędów. Kwiaty w kształcie czary, pękate, duże, o mięsistych, wypukłych płatkach, kremowobiałe. Wewnątrz kwiatu, na wypukłym dnie kwiatowym, spiralnie osadzone liczne pręciki i słupki, odwiedzane przez chrząszcze, spełniające rolę zapylaczy. Kwitnie na przełomie IV-V, przed rozwojem liści. Pojedyncze kwiaty ukazują się także latem. Zawiązuje dekoracyjne, okazałe owoce w owocostanach dł. do 25 cm, które jesienią stają się karminowe. Można je używać do jesiennych i zimowych kompozycji kwiatowych. Roślina wrażliwa na uszkodzenia mechaniczne, ze względu na płytki system korzeniowy, zbudowany z nielicznych, grubych, kruchych korzeni. Preferuje stanowisko ciepłe, słoneczne, osłonięte od wiatru i glebę żyzną, próchniczą, dostatecznie wilgotną. Najlepszy odczyn gleby to lekko kwaśny (pH 5-6). Po posadzeniu roślin glebę należy ściółkować. Ściółkowanie zapobiega szybkiemu przesychaniu podłoża, zabezpiecza płytki system korzeniowy przed przemarzaniem, zapobiega zachwaszczeniu. W okresach bezdeszczowych należy krzewy podlewać, gdyż są wrażliwe na suszę. Nie wymaga cięcia. Wykonujemy je tylko sporadycznie w celach usunięcia połamanych lub chorych pędów. Ze względu na walory dekoracyjne, należy sadzić w dobrze wyeksponowanym miejscu.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
128
osób online