Berberis vulgaris
berberys pospolity
Rodzimy gatunek, występujący w stanie dzikim w środkowej i południowej Europie. Ciernisty krzew o pokroju rozłożystym i zielonych liściach. Dorasta do 3 m wysokości. W maju pojawiają się drobne, żółte kwiaty, a jesienią krzew ozdobiony jest czerwonymi owocami. Może rosnąć na stanowisku słonecznym i półcienistym, w przeciętnej, ogrodowej glebie. Polecany do ogrodów przydomowych i zieleni publicznej, do sadzenia w grupach i szpalerach oraz do nasadzeń rekultywacyjnych. Nie powinien być uprawiany w pobliżu pól uprawnych – jest pośrednim żywicielem rdzy źdźbłowej.
| zasięg geograficzny | w środkowej i południowej Europie oraz na Kaukazie i w Iranie; rośnie na obrzeżach lasów, na polach, miedzach, na nizinach i w niższych górach |
| grupa roślin | liściaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |