Berberis wilsoniae
berberys Wilsona
Ciernisty, częściowo zimozielony krzew o pokroju rozłożystym i dekoracyjnych, ciemnozielonych liściach. Dorasta do 1 m wysokości. W maju pojawiają się drobne, żółte kwiaty, a jesienią krzew ozdobiony jest różowymi owocami i pięknie przebarwionymi liśćmi. Może rosnąć na stanowisku słonecznym i półcienistym, w przeciętnej, ogrodowej glebie. Polecany do ogrodów przydomowych, zieleni publicznej, do sadzenia w szpalerach, grupach i na rabatach. W ostrzejsze zimy może przemarzać, dlatego znajduje zastosowanie w nasadzeniach w częściach Polski o łagodnym i wilgotnym klimacie.
| zasięg geograficzny | Chiny |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Hemsley, William Botting (1843-1924) 1906 Bull. Misc. Inform. Kew 1906, 151. |
| grupa roślin | liściaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |