Bergenia 'Baby Doll'

bergenia 'Baby Doll'

synonim łaciński: Bergenia cordifolia 'Baby Doll'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,1 m do 0,2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Zwarta, wytrzymała, niższa od gatunku odmiana bergenii, ozdobna przez cały sezon. Liście skórzaste, intensywnie zielone z lekkim brązowawym odcieniem, osadzone na długich sztywnych ogonkach, wyrastające z grubych, płożących się po ziemi kłączy. Błyszczące, gładkie i okrągławe w zarysie liście mają sercowatą lub zaokrągloną nasadę. Tworzą przyziemną rozetę wysokości ok. 20 cm i średnicy ok. 30 cm, która w okresie chłodów, jesienią i zimą, przybiera czerwonobrązową barwę. W kwietniu i maju z rozety liściowej wyrastają grube, bezlistne pędy długości 30-40 cm. Mają lekko czerwonawy odcień. Zakończone są licznymi, jasnoróżowymi, dzwoneczkowatymi kwiatami. Kwiaty o 5 płatkach korony, zebrane są w gęste, baldachowate (wiechowate) kwiatostany. Znacznie ciemniejszy odcień różu mają działki kielicha. Płatki kwiatów w miarę upływu czasu także ciemnieją i przybierają intensywniejszą barwę. Wnętrze kwiatu wypełniają 3 złączone dołem słupki i 10 pręcików. Odmiana długowieczna, rosnąca na jednym miejscu nawet kilkanaście lat, wytrzymała na mrozy, odporna na niesprzyjające warunki uprawy - susze, intensywne zacienienie. Optymalne warunki wzrostu zapewnią jej stanowiska w świetle rozproszonym, o glebie żyznej, średnio zwięzłej, wilgotnej, dobrze zdrenowanej, bogatej w materię organiczną. Roślina tolerancyjna w stosunku do kwasowości podłoża. Dobrze rośnie na glebach o pH od 5.5 do 8. Nie lubi stanowisk podmokłych. W głębokim cieniu rośliny są wyższe, luźniejsze i mają jaśniejsze liście; w słońcu obficiej kwitną, są bardziej zwarte i ładniej wybarwione. Po kwitnieniu należy usunąć przekwitłe kwiaty i rozsypać nawozy wokół roślin. Ściółkowanie korą pozytywnie wpływa na utrzymanie wilgoci w glebie i zimowanie. Starsze egzemplarze, w celu przywrócenia wigoru, rozmnaża się przez podział wczesną wiosną lub jesienią. Odmiana efektownie wygląda posadzona w grupach, w brzegowych częściach rabat, w otoczeniu zbiorników wodnych oraz wzdłuż ogrodowych ścieżek i alejek spacerowych. Może być sadzona w półcienistych miejscach pod drzewami i krzewami, w sąsiedztwie budynków, altan i pergoli, a także w ogrodach skalnych, na murkach kwiatowych i skarpach. Tworzy efektowne zestawienia z kwitnącymi w tym samym czasie roślinami cebulowymi. Doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Gęstość sadzenia: 7-11 roślin na m2. Efektownie prezentuje się w pojemnikach. Liście można wykorzystywać w aranżacjach bukietowych.

autorzy opisu tekstowego: Ewa Chojnowska; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,1 m do 0,2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście półzimozielone
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów różowe
pora kwitnienia kwiecień
maj
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ciekawy pokrój
ładne jesienne zabarwienie
ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
roślina okrywowa
ogrody skalne
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Ewa Chojnowska Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

11817
rośliny
8176
opisów

Ostatni wpis:

2015-06-13
Alyssum montanum
19017
zdjęć
9420
roślin w produkcji
339
osób online