Pinus ayacahuite
sosna meksykańska
Duże drzewo dorastające do 40–45 m wysokości, naturalnie rosnące w rejonach górskich Meksyku oraz w Salwadorze i Hondurasie. Tworzy prosty pień i stożkową, za młodu gęstą i regularną koronę, z wiekiem coraz luźniejszą i bardziej asymetryczną. Kora szarobrązowa, popękana, podzielona na małe, prostokątne fragmenty. Igły zebrane po pięć, długie i cienkie (10-15 cm x 0,7-1 mm), proste lub lekko skręcone, jasnozielone. Szyszki długie, nawet do 40 cm długości, cylindryczne, lekko zakrzywione. Niedojrzałe szyszki mają kolor zielony, dojrzewając stają się żółtobrązowe. Gatunek jest jednym z najważniejszych źródeł drewna w Meksyku. Lubi gleby gliniaste i stanowiska słoneczne. Ze względu na małą mrozoodporność uprawa tej sosny w Polsce jest możliwa tylko w pojemnikach chowanych na zimę do pomieszczeń.
| zasięg geograficzny | Meksyk, Salvador, Honduras, Gwatemala |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
