Betula ermanii
brzoza Ermana
pokrój: drzewiasty rozłożysty
pokrój: stożkowy
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
Pochodzące z Dalekiego Wschodu drzewo o pięknej korze, dorastające do 25 m wys. Korona gęsta i szeroka, wcześnie wiosną zazieleniająca się. Czasami tworzy wielopniowy krzew dużych rozmiarów. Pędy owłosione, brodawkowate. Liście ciemnozielone, 5-10 cm dł., trójkątnojajowate, nierówno i grubo piłkowane, jesienią przebarwiające się na żółto. Kora zmienna, w różnych odcieniach szarości, kredowobiała, różowawa lub żółtawa, z widocznymi przetchlinkami, cienko łuszcząca się. Roślina wytrzymała na mrozy. Wymaga gleb żyznych i stosunkowo wilgotnych, źle rośnie na piaskach i glebach torfowych. Jedna z najładniejszych brzóz. W ojczyźnie górskie drzewo leśne. W ogrodach do sadzenia w miejscach eksponujących atrakcyjną korę.
| zasięg geograficzny | północno-wschodnia Azja: Kamczatka, Sachalin, Wyspy Kurylskie, Wyspy Komandorskie, Hokkaido |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Adelbert von Chamisso (1781–1838) 1831; wprowadzenie do handlu: 1880 Rosja |
| grupa roślin | liściaste |
| grupa użytkowa | liściaste drzewa |
| forma | drzewo |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | drzewiasty rozłożysty stożkowy |
| docelowa wysokość | powyżej 20 |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | roślina tolerancyjna |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna |
| rodzaj gleby | roślina tolerancyjna |
| walory | ozdobna kora |
| zastosowanie | parki zadrzewienia krajobrazowe |
| strefa | 5a |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
