Echinacea purpurea 'Gum Drop' PBR

jeżówka purpurowa 'Gum Drop'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże suche

zastosowanie: zieleń publiczna

Odmiana porównywana do odmiany 'Razzmatazz', ma jednak sztywniejsze łodygi i ciemniejsze, intensywnie różowe kwiaty wnoszące do ogrodu ‘cukierkową’ kolorystykę. Tworzy 60 cm kępy ze sztywnych, silnie rozgałęzionych pędów i intensywnie zielonych liści. W czasie kwitnienia, po wytworzeniu pędów kwiatostanowych rośliny osiągają wysokość 80 -100 cm i taką samą średnicę. Liście są spiczasto zaostrzone i mają drobno ząbkowane brzegi. Zarówno liście, jak i pędy pokryte są sztywnymi, szorstkimi włoskami. Już z końcem czerwca z rozety liściowej wyrastają wyprostowane pędy kwiatowe, które dźwigają na wierzchołkach lekko pachnące, pełne kwiaty o anemonowym kształcie (typu anemonowego). Wnętrze kwiatu wypełniają pierzaste, rurkowate kwiaty tworzące duże, kuliste, ciemnoróżowe pompony. Są one otoczone skierowanym w dół, pojedynczym okółkiem szerokich, nieco jaśniejszych, różowych kwiatów języczkowatych. Kwiaty nie bledną w trakcie kwitnienia. Kwitną całe lato od końca czerwca do września. Bogate w nektar masowo odwiedzane są przez motyle i pszczoły. Odmiana wdzięczna w utrzymaniu, łączy w sobie łatwość uprawy, tolerancje na niesprzyjające warunki środowiska oraz wytrzymałość na mróz. Preferuje stanowiska nasłonecznione, dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, dobrze zdrenowanych. Nieodpowiednie do uprawy tej rośliny są gleby kwaśne, ciężkie, zbite i gliniaste - należy je wówczas rozluźnić kompostem lub piaskiem. Do momentu zakorzenienia i w okresie dłużej utrzymujących się suszy wskazane jest podlewanie podłoża. Rośliny posadzone w zacienionym miejscu są delikatniejsze, wyciągnięte i słabiej kwitną. Tolerancyjne w stosunku do kwasowości podłoża (źle rosną jedynie na glebach zbyt kwaśnych). Idealne pH mieści się w granicach 5,8 – 7,3. Odmiana odporna na szkodniki i choroby, tolerująca zanieczyszczone powietrze miast. Przycinanie przekwitłych kwiatostanów nie tylko poprawia ogólny wygląd roślin, ale także pobudza je do tworzenia nowych pąków kwiatowych. Sztywne pędy nie wymagają podpór. Rozmnażanie przez podział kęp. Bylina zczególnie przydatna do sadzenia na słonecznych rabatach w ogrodach, zarówno o charakterze naturalistycznym, jak i nowoczesnym. Doskonała do uprawy w pojemnikach i do cięcia, gdyż ścięte do wazonu, oryginalne kwiaty długo utrzymują trwałość. Ciekawie prezentuje się w zestawieniach z innymi odmianami jeżówki, ozdobnymi trawami i białymi złocieniami.

autorzy opisu tekstowego: Ewa Chojnowska; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Harini Korlipara USA; wprowadzenie do handlu: Terra Nova Nurseries, Inc. 2011 Canby, Oregon, USA
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów różowe
pora owocowania wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże suche
ph podłoża odczyn zasadowy
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z kwiatów
odporność na zasolenie
odporność na zanieczyszczenia
ciekawy pokrój
zastosowanie soliter (pojedynczo)
w grupach
suche bukiety
kwiaty cięte
pojemniki, balkony, tarasy
rabaty
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
zieleń publiczna
parki
ogrody przydomowe
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Ewa Chojnowska Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: rdestówka bucharska

Fallopia baldschuanica

rdestówka bucharska

Pnącze tworzące długie, cienkie, wijące się pędy dorastające do 15 m wysokości. Jest to jedna z najszybciej rosnących w Polsce roślin. Pędy pokryte są dużą ilością wydłużonych, lekko sercowatych, jasnozielonych liści (zwykle z falistym brzegiem), nie przekraczających 10 cm długości. Kwiaty są białe (u odmian także różowe), drobne, zebrane w duże wiechowate kwiatostany. Kwitnienie długo, od lipca do pierwszych jesiennych przymrozków. Roślina o stosunkowo małych wymaganiach uprawowych. Dobrze rośnie na każdej przeciętnej glebie ogrodowej i jest dosyć tolerancyjna na suszę. Jednak w okresach letniej suszy zdecydowanie pozytywnie reaguje na nawadnianie. Stanowisko do uprawy powinno być słoneczne lub półcieniste. Mrozoodporność średnia, w okresie ostrych zim rośliny przemarzają, jednak przycięte na wiosnę bardzo szybko odbudowują utracone pędy. Najlepiej uprawiać ten gatunek w Polsce zachodniej, w pasie nadmorskim. W centralnych częściach kraju rośliny lepiej zimują w miastach. Roślina zdrowa, rzadko atakowana przez szkodniki lub porażana przez choroby. Nie wymaga corocznego cięcia, ale zbyt ekspansywnie rozrastające się egzemplarze można z powodzeniem przycinać. Pnącze to wymaga zdecydowanie silnych podpór, gdyż słabsze konstrukcje pod jej dużym ciężarem mogą ulec zniszczeniu. Idealna roślina do uzyskiwania tzw. szybkiego efektu lub maskowania, np. do pokrywania ekranów dźwiękochłonnych.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: hortensja ogrodowa

Hydrangea macrophylla

hortensja ogrodowa

Hortensja ogrodowa nazywana również wielkolistną to krzew pochodzący z Azji, naturalnie występujący na obszarze od Himalajów po Japonię. Dorasta do 3 m wysokości. W Polskich warunkach klimatycznych osiąga do 1-1,5 m wysokości i podobną szerokość. Pędy wyprostowane, słabo rozgałęzione. Liście szerokojajowate lub eliptyczne, grubopiłkowane, błyszczące. Forma dzika tworzy płaskie kwiatostany zbudowane z ozdobnych kwiatów płonnych oraz z niepozornych kwiatów płodnych. Kwiatostany mogą być koloru białego, różowego, niebieskiego, barwa kwiatów zależy bowiem od absorpcji jonów glinu, który dostępny jest dla roślin przy kwaśnym pH podłoża. Kwitnie od lipca na pędach zeszłorocznych (dwuletnich). Często powtarza kwitnienie, dzięki czemu pojedyncze kwiaty zdobią roślinę do jesieni. Forma dzika jest prawie nie spotykana w ogrodach. Uprawiane są jej liczne odmiany ogrodowe, o ozdobnych kwiatostanach średnicy 15-20 cm. Kwiatostany mogą być płaskie, wypukłe i kuliste, zbudowane z różnej wielkości kwiatów płonnych i płodnych. Rozwijają się od czerwca do września. Hortensje ogrodowe najlepiej rosną na stanowiskach półcienistych, na glebach próchnicznych, zasobnych w składniki pokarmowe, stale umiarkowanie wilgotnych, o odczynie kwaśnym do obojętnego. Na glebach zasadowych często na liściach występuje chloroza, świadcząca o nieodpowiednim pH gleby. We wschodnich i centralnych rejonach kraju krzewy wymagają przed zimą starannego zabezpieczenia pędów przed przemarzaniem. W województwach zachodnich zwykle dobrze zimują i obficie kwitną. Odmiany polecane są do uprawy w ogrodach przydomowych i parkach oraz w pojemnikach chowanych na zimę do jasnych, nieogrzewanych pomieszczeń, latem zdobiących balkony i tarasy.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
109
osób online