Symphoricarpos MAGICAL GALAXY 'Kolmgala' PBR

śnieguliczka MAGICAL GALAXY 'Kolmgala'

nazwa handlowa: śnieguliczka MAGICAL GALAXY

nazwa hodowlana: Symphoricarpos 'Kolmgala'

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

nagrody: Wyróżnienie w Konkursie Roślin Nowości Międzynarodowej Wystawy 'Zieleń to Życie' w 2012r.

Niski, gęsty, rozkładający się na boki krzew. Osiąga 1-2 m wysokości i podobną średnicę. Liście drobne, jajowate, zielone. Kwiaty drobne, niepozorne, różowe, zebrane w szczytowych kwiatostanach, pojawiają się od czerwca do września. Owoce białe, drobne, zebrane w gronach. Owocuje od sierpnia do mrozów. Odmiana tolerancyjna względem podłoża, najlepiej jednak rośnie w podłożu średnio żyznym, umiarkowanie wilgotnym, o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Średnio odporna na suszę. Odporna na warunki miejskie. Stanowisko słoneczne lub półcieniste. Polecana do stosowania w ogrodach przydomowych, parkach i zieleni osiedlowej. Nadaje się do nasadzeń między jezdniami dróg i autostrad oraz do obsadzania skarp. Opracowano na podstawie ankiety Konkursu Roślin - Nowości 2012; zgłaszający: Szkółka Roślin Ozdobnych mgr Emil HOMA, mgr Krystyna HOMA–KOSAKOWSKA

autorzy opisu tekstowego: Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Jan De Jong - Floribreed V.O.F (2003) Holandia (Heelsun)
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów różowe
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
wrzesień
owoce białe
ozdobne
kuliste
pora owocowania sierpień
wrzesień
październik
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory odporność na zanieczyszczenia
ozdobne owoce
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
nagrody Wyróżnienie w Konkursie Roślin Nowości Międzynarodowej Wystawy 'Zieleń to Życie' w 2012r.
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: piwonia \'Alexander Fleming\'

Paeonia 'Alexander Fleming'

piwonia 'Alexander Fleming'

Bardzo trwała i efektownie wybarwiona bylina o krzaczastym pokroju. Dorasta do 70-100 cm wysokości. Tworzy wyprostowane, bogato ulistnione pędy na szczycie których pojawiają się różowe, przyjemnie pachnące kwiaty. Roślina ma liście podwójnie trójlistkowe złożone z wąskoeliptycznych lub lancetowatych, zaostrzonych oraz brzegiem słabo ząbkowanych listków, w kolorze ciemnej zieleni. Kwitnie w czerwcu. Odmiana ta zaliczana jest do grupy odmian o kwiatach pełnych. Charakterystyczną cechą ich budowy jest przekształcenie pręcików i słupków w szerokie płatki całkowicie wypełniające kwiat. Dodatkowo brzegi środkowych płatków są powcinane i mają delikatny perłowy połysk. Wszystkie te cechy sprawiają, że kwiaty tej odmiany są wyjątkowo dekoracyjne. Piwonia należy do bylin łatwych w uprawie, ale dla dobrego wzrostu i obfitego kwitnienia należy jej zapewnić odpowiednie warunki. Przede wszystkim jest rośliną światłolubną, wymaga stanowisk słonecznych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Sadzona na lekko zacienionej rabacie kwitnie nieco dłużej, niż w pełnym nasłonecznieniu. Rośliny preferują gleby głęboko uprawione, bogata w próchnicę, gliniasto-piaszczyste, umiarkowanie wilgotne. Podczas obfitych opadów deszczu pędy rośliny są narażone na uginanie się pod ciężarem dużych, pełnych kwiatów. Dlatego warto podpierać rośliny, aby zachować ich naturalny pokrój oraz nie dopuścić do wyłamania się pędów. W naszych warunkach klimatycznych jest w pełni odporna na mróz i nie wymaga zabezpieczania na zimę. Wskazane jest okrywanie jedynie młodych roślin w pierwszą zimę po posadzeniu. Z uwagi na to, że jest to bylina długowieczna, która na jednym miejscu może rosnąc nawet kilkanaście lat, dlatego należy unikać jej częstego przesadzania. Zabieg przesadzania silnie rozrośniętych kęp piwonii wykonuje się w sierpniu i dopiero wtedy, gdy rośliny zaczynają słabo kwitnąć. Piwonie są odporne na choroby grzybowe, jednak w latach wilgotnych i chłodnych mogą być porażana przez szarą pleśń, zwłaszcza gdy rośliny rosną zbyt gęsto, na mało przewiewnym stanowisku. Wówczas późną jesienią porażone pędy należy ścinać i palić. Piwonia jest byliną uniwersalną i ma bardzo różnorodne zastosowanie. Doskonale nadaje się na kwiat cięty. Kwiaty tej odmiany ścięte w fazie wybarwionego pąka świetnie wyglądają w wazonie i są trwałe. Jest często sadzona w ogrodach przydomowych i na działkach. Również znajduje zastosowanie w ogrodach w stylu orientalnym lub w parkach miejskich. Najlepiej prezentuje się sadzona w grupach. Posadzona na tle trawnika tworzy piękny, kolorowy szpaler lub żywopłot oddzielający część ogrodu.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: róża pomarszczona

Rosa rugosa

róża pomarszczona

Róża pomarszczona przywieziona z Dalekiego Wschodu do Europy w 1796 roku jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym w uprawie. Do najważniejszych jej zalet należy zaliczyć: długi okres i powtarzanie kwitnienia, dekoracyjne i pachnące kwiaty, ozdobne i jadalne owoce o dużej wartości odżywczej, łatwość uprawy i wysoką tolerancję na niesprzyjające warunki środowiska: zanieczyszczenie powietrza, zasolenie, suszę, zagęszczenie podłoża oraz odporność na podstawowe choroby róż - czarną plamistość i mączniaka prawdziwego. Z tego powodu od połowy XIX w. próbowano wykorzystać gatunek w hodowli i krzyżowano z licznymi przedstawicielami różnych grup róż. Uzyskano wiele ciekawych i wartościowych odmian, zwłaszcza róż parkowych, okrywowych i owocowych. Róża pomarszczona jest krzewem dorastającym do 1-2 m wysokości, szeroko rozrastającym się za pomocą odrostów korzeniowych. Aby ograniczyć jej ekspansywny charakter należy systematycznie usuwać pojawiające się odrosty albo posadzić w miejscach o ograniczonej przestrzeni (np. rabaty otoczone regularnie koszonym trawnikiem). Pędy są grube, proste, sztywne, wzniesione, zwykle słabo rozgałęzione, ale na szczytach silniej, o bardzo licznych szczeciniastych i igiełkowatych kolcach. Liście duże, zwykle jasnozielone, błyszczące, o pomarszczonej powierzchni, spodem jaśniejsze i owłosione. Jesienią liście przebarwiają się na żółto. Kwiaty amarantowe, dość duże, o średnicy 6-12 cm, o dużych płatkach, żółtych pręcikach, silnie pachnące, skupione najczęściej po kilka na szczytach bocznych pędów. Pojawiają się licznie od końca maja i potem, coraz słabiej, do jesieni. Owoce pozorne są płaskokuliste, duże, średnicy około 3 cm, pomarańczowoczerwone, o mięsistym hipancjum, dojrzewające niejednocześnie do późnej jesieni i pozostające na krzewach. Gatunek odporny na mróz, nie wymaga okrywania. Cięcie odmładzające zaleca się wykonywać raz na kilka lat. Krzewy tolerują stanowiska gorące i mocno nasłonecznione, gleby, suche, piaszczyste i kwaśne. Jest to jeden z najcenniejszych, niezastąpionych gatunków do miast – do obsadzania szlaków komunikacyjnych, nasypów dróg i kolei – gatunek glebochronny, zagospodarowywania terenów poprzemysłowych. Gatunek może być stosowany jako róża okrywowa i parkowa w miejscach trudnodostępnych. Nadaje się do tworzenia żywopłotów. Owoce wykorzystuje się w kuchni, z płatków można przyrządzać desery i konfitury. Przeciętna rozstawa sadzenia 1 m.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
132
osób online