Chamaecyparis nootkatensis 'Gloria Polonica' PBR

cyprysik nutkajski 'Gloria Polonica'

Synonim łaciński.: Cupressus nootkatensis 'Gloria Polonica'

pochodzenie: polska odmiana
odkrywca, hodowca (selekcjoner): Michał Kałuziński Polska; wprowadzenie do handlu: Michał Kałuziński 2003 Polska

pokrój: przewisający (płaczący, zwisły)

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 5 m do 10 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Polska odmiana wprowadzona do uprawy w 2003r. Tworzy ona rzadko ugałęzione drzewa o wąsko stożkowym pokroju i średnio szybkim wzroście, osiągając po 10 latach uprawy ok. 2 m wys. i 1.5 m szerokości. Stare drzewa w dobrych warunkach mogą dorastać nawet do 10 m wysokości. Pędy boczne odstają od pnia prawie pod kątem prostym a pędy II i III rzędu oraz wierzchołek - zwisają. Ulistnienie jest łuskowate, zielone z dużą ilością fragmentów białych i kremowych (chimera sektorialna). Rośliny mają przeciętne wymagania glebowe i wilgotnościowe i dosyć dobrze znoszą okresową suszę. Stanowisko do ich uprawy powinno być słoneczne. Odmiana ‘Gloria Polonica’ polecana jest do nasadzeń pojedynczych w wyeksponowanych miejscach i dużych kompozycji ogrodowych jako ich dominujący barwny element a także do nasadzeń szpalerowych. Rośliny mają dobrą mrozoodporność i mogą z powodzeniem rosnąć na terenie całego, chociaż po zimie większość białych fragmentów pędów jest martwa i w krótkim czasie opada.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie polska odmiana
odkrywca, hodowca (selekcjoner): Michał Kałuziński Polska; wprowadzenie do handlu: Michał Kałuziński 2003 Polska
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój przewisający (płaczący, zwisły)
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) wielobarwne, pstre lub obrzeżone
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża PICCADILLY \'Macar\'

Rosa PICCADILLY 'Macar'

róża PICCADILLY 'Macar'

Największym atutem tej klasycznej odmiany róży wielkokwiatowej jest przyciągająca wzrok płomienna barwa kwiatów. Pąki mają szlachetny kształt. Płatki od wewnątrz są pomarańczowoszkarłatne z intensywniej wybarwionym brzegiem, na zewnątrz są ciemnożółte. Z pąków rozwijają się duże, do 12 cm średnicy, pełne kwiaty o regularnie ułożonych, lekko spiczastych płatkach. Kwiaty po zupełnym rozwinięciu ukazują wnętrze wypełnione żółtymi pręcikami. Lekko i przyjemnie pachną. Kwiaty są osadzone pojedynczo, lub czasem po kilka na pędach, pojawiają się obficie od połowy czerwca, potem kwitnienie powtarza się do mrozów. Pędy są proste, sztywne, o niezbyt licznych kolcach, młode brunatnopurpurowe, starsze oliwkowozielone. Liście są duże, młode brunatnopurpurowe, starsze ciemnozielone, błyszczące, skórzaste. Krzewy nie rozrastają się zbyt silnie, dorastają do 1 m wysokości i 0,5 m szerokości. Przeciętnie odporne na mróz, wymagają starannego okrycia na zimę kopczykiem. Odmiana tolerancja na porażenie przez patogeny, ale podobnie jak u innych róż wielkokwiatowych, wskazane jest wykonywanie zabiegów profilaktycznych zapobiegających pojawieniu się chorób, szczególnie podczas wilgotnej pogody. Regularne cięcie wiosenne powinno być dość silne. Po kwitnieniu należy usuwać przekwitłe kwiaty i kwiatostany. Wymaga dobrze uprawionej gleby ogrodowej i słonecznego stanowiska. Krzewy tej róży stosuje się na rabaty jednoodmianowe, rzadziej wieloodmianowe i wielogatunkowe w parkach, ogrodach, przy miejscach wypoczynku, na rabatach reprezentacyjnych, w małych ogródkach przydomowych. Kwiaty oryginalnej barwy dobrze prezentują się na tle zieleni trawników i żywopłotów. Może być przeznaczona na kwiat cięty i okulizowana w formie piennej. Przeciętnie krzewy sadzi się co 40-50 cm.

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
138
osób online