Brunnera macrophylla 'Jack Frost' PBR

brunnera wielkolistna 'Jack Frost'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

Niska, kępiasta bylina. Dorasta do wysokości 40-45 cm. Ma bardzo dekoracyjne liście - duże, sercowate, srebrzyste, z ciemnozielonym unerwieniem i obrzeżeniem - stanowiące jej główną ozdobę. Kwiaty są niebieskie, drobne, zebrane w rozgałęzione kwiatostany, jak u niezapominajek, i pojawiają się wiosną (V-VI). Dają wyjątkowy efekt na tle srebrzystego ulistnienia. Roślina ta wymaga gleby wilgotnej, próchnicznej i półcienistego stanowiska. Nadaje się na rabaty bylinowe - sadzona w grupach albo na obwódkach - i jako roślina okrywowa w miejscach cienistych, np. na brzegach zbiorników wodnych. Dobrze komponuje się m.in. z epimedium, funkiami, paprociami. Wymaga dzielenia i przesadzania, gdy kępy zaczynają „łysieć” od środka. ‘Jack Frost’ to bardzo wartościowa odmiana, przede wszystkim ze względu na walory ozdobne, w tym długotrwałe kwitnienie. Ma się także odznaczać zwiększoną tolerancją na upał i słońce.

autorzy opisu tekstowego: Alicja Cecot; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Walters Gardens Inc. USA; wprowadzenie do handlu: 2000
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów niebieskie
pora kwitnienia maj
czerwiec
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
walory ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
roślina okrywowa
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Alicja Cecot Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: świerk biały \'Laurin\'

Picea glauca 'Laurin'

świerk biały 'Laurin'

Jedna z najwolniej rosnących form świerka, superkarłowa, tworząca gęste, wąskie stożki, uzyskana w Niemczech w 1952 roku jako mutacja odmiany ‘Conica’. Roślina rocznie przyrasta jedynie o 1,5-2,5 cm, osiągając po 10 latach uprawy od 0,3 do 0,4 m wysokości. Igły bardzo krótkie, nieznacznie pogięte, cienkie, słabo kłujące, osadzone wokół pędów. Pędy liczne, wzniesione do góry, bardzo gęsto upakowane obok siebie, cienkie, wałeczkowate, zakończone wyraźnym pąkiem szczytowym otoczonym rozetką igieł. Młode przyrosty jasnozielone. Dojrzałe igły ciemnozielone. Odmiana nietrudna w uprawie, polecana do sadzenia na glebach zasobnych w składniki pokarmowe, stale wilgotnych, przepuszczalnych, lekko kwaśnych, na stanowiskach słonecznych. Roślina odporna na mróz. W bezśnieżne zimy zaleca się osłanianie krzewów od strony południowej stroiszem, cieniówką lub agrowłókniną. Lekkie okrycie zabezpieczy igły przed wysychaniem w mroźne, słoneczne dni. Najczęściej igły wysychają od strony nasłonecznionej, wówczas wraz z nadejściem wiosny żółkną i opadają. Podobne objawy może spowodować pojawienie się przędziorków pod koniec wiosny lub latem. Po zauważeniu objawów w postaci żółknięcia igieł w okresie wegetacji krzewy należy opryskać jednym ze środków służących do zwalczania przędziorków (akarycydem). Podniesiona wilgotność powietrza sprzyja ograniczeniu występowania szkodnika. Odmiana kolekcjonerska, polecana do sadzenia przede wszystkim w ogrodach skalnych, na rabatach z miniaturowymi roślinami iglastymi lub na wrzosowiskach. Nadaje się do uprawy w pojemnikach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
112
osób online