Hypericum ×inodorum MAGICAL SUNSHINE 'Kolmasun' PBR

dziurawiec bezwonny MAGICAL SUNSHINE 'Kolmasun'

nazwa handlowa: MAGICAL SUNSHINE

nazwa hodowlana: 'Kolmasun'

pokrój: półkulisty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

Niewysoki krzew o półkulistym pokroju, jasnozielonym ulistnieniu i żółtych kwiatach obficie pojawiających się przez całe lato, uprawiany przede wszystkim ze względu na ozdobne owoce, wykorzystywane w bukieciarstwie. Dorasta od 0,5 do niespełna 1 m wysokości. Jasnożółte kwiaty mają połyskujące płatki i długie, pręciki. Po przekwitnieniu zawiązują się ozdobne, żółte owoce. Krzewy wymagają stanowisk ciepłych, słonecznych, znoszą suszę i są tolerancyjne w stosunku do gleby. Są dosyć odporne na mróz.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Kolster Holding B.V. Holandia; wprowadzenie do handlu: Vallee
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój półkulisty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów żółte
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
owoce żółte
ozdobne
kuliste
pora owocowania sierpień
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne owoce
ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
kwiaty cięte
w grupach
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: pluskwica prosta \'Atropurpurea\'

Actaea simplex 'Atropurpurea'

pluskwica prosta 'Atropurpurea'

Okazała, długo kwitnąca odmiana pluskwicy tworząca zwarte, wyprostowane kępy średnicy 70-100 cm złożone z dużych, podwójnie lub potrójnie pierzastosiecznych, długoogonkowych liści złożonych z jajowatych 5-7 klapowych listków o nierówno i podwójnie piłkowanym brzegu. Są one szczególnie dekoracyjnie wiosną, gdy przybierają purpurowozieloną i brązową kolorystykę, jednak w ciągu sezonu w coraz większym stopniu zielenieją. Intensywny, purpurowy odcień zachowują natomiast ogonki liściowe i pędy roślin. We wrześniu i październiku z wnętrza kępy wyrastają sztywne purpurowoczerwone pędy kwiatostanowe wysokości 120-180 cm. Zakończone są smukłymi, lekko wygiętymi na wierzchołku kwiatostanami długości około 40-60 cm. Są to górujące wysoko nad liśćmi wąskie, cylindryczne grona złożone z okrągłych, mahoniowych pąków kwiatowych, z których rozwijają się stopniowo od dołu ku górze silnie pachnące, kremowobiałe, puszyste kwiaty. Główną ozdobą drobnych kwiatów są bardzo długie (5-10 mm), kredowobiałe pręciki okalające białe znamiona słupków. Działki kielicha wcześnie odpadają, a pręciki otoczone są jedynie niepozornymi płatkami kwiatowymi z nektarnikami, które stanowią źródło nektaru dla owadów. W miejscach silnie ocienionych pędy kwiatowe mają tendencję do wyginania się w kierunku światła. Pluskwica prosta to trwała i wytrzymała bylina, łatwa w uprawie, odporna na choroby i szkodniki. Preferuje stanowiska wilgotne, najlepiej półcieniste, osłonięte przed upalnym, południowym i popołudniowym słońcem. Rośliny rosnące w słońcu, na glebie lekkiej, przepuszczalnej ściółkujemy grubą warstwą materii organicznej, by zapewnić im odpowiednią ilość chłodu, wilgoci i próchnicy w podłożu. Lubią żyzne, stale umiarkowanie wilgotne, niezbyt zwięzłe gleby z dużą ilością substancji organicznej o odczynie lekko kwaśnym. W czasie dłuższej suszy wymagają podlewania. Szczególnie wrażliwe na brak wody i niedostatek składników pokarmowych są egzemplarze młode (brązowienie brzegów liści). Rośliny nie wymagają podpór. Rozmnażamy je wczesną wiosną przez podział lub nasiona wysiewane zaraz po zbiorze. W pierwszych 2-3 latach po posadzeniu rosną wolno i słabo kwitną. Bylina szczególnie przydatna do obsadzania półcienistych zakątków między drzewami i krzewami, zwłaszcza w ogrodach naturalistycznych i wiejskich. Imponujące kształtem i wielkością kredowobiałe kwiatostany wspaniale wyglądają na tle żywopłotów, północnych ścian budynków i parkanów. Odmiana bardzo wartościowa ze względu na wiosenną kolorystykę liści i późny okres kwitnienia, gdy większość bylin już przekwitła. Przyciąga wzrok sadzona pojedynczo, jako pionowy, architektoniczny akcent w ogrodzie, dobrze prezentuje się także w grupach na rabatach z innymi wysokimi bylinami (tojadami, zawilcami japońskimi, parzydłem, paprociami, funkiami). Dobra roślina okrywowa w półcieniu. Duże grupy z wielkich, początkowo purpurowoczerwonych, później ciemnozielonych liści wprowadzają do ogrodów i parków nie tylko efektowną kolorystykę, ale także ciekawą strukturę. Oryginalną ozdobą ogrodu są także pozostawione na zimę, przyprószone śniegiem wyschnięte nasienniki roślin.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: suchodrzew skrytoowocowy odm. Ledeboura

Lonicera involucrata var. ledebourii

suchodrzew skrytoowocowy odm. Ledeboura

Szeroki, luźno ugałęziony krzew, atrakcyjny dzięki dużym, owłosionym liściom i czerwonobrązowym podsadkom, towarzyszącym kwiatom i owocom. Osiąga 2-2,5 m wysokości. Pędy o prostokątnym przekroju. Liście duże, gęsto owłosione, 3-16 cm długości i 2-8 cm szerokości, jajowatoeliptyczne lub lancetowate, o zaostrzonym wierzchołku, z wierzchu ciemnozielone, pod spodem jaśniejsze, naprzeciwległe. Kwiaty charakterystyczne, wyrastające z kątów liści, na długich szypułkach, rurkowate, z pomarańczową lub zaczerwienioną koroną, z krótszymi od korony pręcikami oraz z podsadkami i podkwiatkami pokrytymi włoskami, rosnące po dwa w parze. Kwitnie stopniowo, od maja do lipca. Późnym latem dojrzewają kuliste, granatowoczarne, lśniące owoce, otoczone zrośniętymi, dużymi, gruczołowato owłosionymi, purpurowymi podkwiatkami i podsadkami, u dojrzałych owoców odgiętymi w dół. Ostatnie kwiaty pojawiają się równolegle z pierwszymi owocami. Na południu Ameryki Północnej, gdzie krzew występuje naturalnie, kwiaty zapylane są przez kolibry. Krzew nie odporny na niskie temperatury. Nadaje się do sadzenia tylko w zachodniej Polsce. Najlepiej rośnie na glebach zasobnych, próchnicznych i umiarkowanie wilgotnych. Wrażliwy na suszę, okresowo wymaga podlewania. Preferuje słoneczne stanowiska. Polecany do sadzenia w ogrodach, blisko ścieżek tak, aby były widoczne oryginalne kwiaty i owoce.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9032
roślin w produkcji
129
osób online