Mertensia virginica
mertensja wirginijska
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m
nasłonecznienie: stanowisko cieniste
nasłonecznienie: stanowisko półcieniste
wilgotność: podłoże wilgotne
Kępiasta bylina dekoracyjna ze względu na pojawiające się wiosną jasnoniebieskie, dzwonkowate kwiaty, po kwitnieniu wchodząca w stan spoczynku. W naturze rośnie w wilgotnych lasach i na mokrych łąkach w północnowschodniej części Ameryki Północnej. Tworzy kępy dorastające do około 60 cm wysokości. Rozrasta się za pomocą grubych, podziemnych kłaczy, z których węzłów wyrastają liście odziomkowe oraz ulistnione łodygi, rozgałęziające się tylko w górnej części, w obrębie kwiatostanu. Liście mają do 13 cm długości. Odziomkowe osadzone są na długich ogonkach, łodygowe są mniejsze i siedzące. Oba ich typy mają szerokojajowaty kształt ze spiczastym wierzchołkiem i wyraźnym unerwieniem. Są mięsiste, gładkie i niebieskawozielone. Jedynie wiosną, gdy wyrastają, są przez krótki czas ciemnopurpurowe. W kwietniu i maju na wierzchołkach łodyg tworzą się rozgałęzione, wierzchotkowe kwiatostany z licznymi zwisającymi, dzwonkowatymi kwiatami. W pąkach są różowe, po otwarciu intensywnie jasnoniebieskie. Mają do 2,5 cm długości i kielich z 5 wyraźnymi zatokami. Po kwitnieniu rośliny wchodzą w stan spoczynku i zamierają, o czym należy pamiętać wybierając dla nich miejsce. Najlepiej rosną na stanowiskach półcienistych do cienistych, ale w cieniu zazwyczaj tracą zwarty pokrój. Potrzebują stale wilgotnej, przepuszczalnej gleby, zasobnej w substancje organiczne i najlepiej o odczynie obojętnym. Gatunek w pełni odporny na mróz. Przydatny do ogrodów przydomowych, leśnych, zestawień naturalistycznych oraz sadzenia w wilgotnych, ocienionych częściach ogrodów skalnych, na rabatach i wokół oczek wodnych lub strumieni.
| zasięg geograficzny | Ameryka Północna |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 0,5 m do 1 m |
| barwa liści (igieł) | szare, niebieskawe, srebrzyste |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze kwiatostan |
| barwa kwiatów | niebieskie |
| pora kwitnienia | kwiecień maj |
| nasłonecznienie | stanowisko cieniste stanowisko półcieniste |
| wilgotność | podłoże wilgotne |
| ph podłoża | odczyn zasadowy |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa próchniczna |
| walory | ciekawy pokrój ozdobne z kwiatów ozdobne z liści/igieł roślina wabiąca owady zapylające |
| zastosowanie | ogrody przydomowe parki ogrody skalne ogrody wodne i bagienne kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty w grupach |
| strefa | 4 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |