Actinidia kolomikta 'Vitakola' PBR

aktinidia pstrolistna 'Vitakola'

pokrój: pnącze

docelowa wysokość: od 5 m do 10 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże wilgotne

nagrody: Wyróżnienie w Konkursie Roślin Nowości Międzynarodowej Wystawy 'Zieleń to Życie' w 2015r.

Pnącze o smacznych owocach i ozdobnych, częściowo przebarwiających się liściach, dorasta do 3-4 m wysokości. Pędy są długie, owijają się wokół podpór. Liście dekoracyjne, zielone lub zielono-biało-różowe, opadające na zimę. Kolorowe przebarwienia liści pojawiają się wczesnym latem w 2˗3 roku po posadzeniu. Najintensywniej wybarwiają się liście dobrze oświetlone. W maju rozwijają się pojedyncze, białe kwiaty o średnicy 1,5˗2 cm. Mają one lekko cytrynowy zapach. Owoce są duże, owalne, wydłużone, mają 4-4,5 cm długości, czasem są lekko spłaszczone, zielonożółte, dojrzewają w sierpniu, są aromatyczne i bardzo smaczne. Po dojrzeniu opadają. Owoce zawierają dużo witaminy C, około 1520mg%. Do wydania owoców potrzeba zapylacza, np. odmiany ‘Adam’. Owocowanie rozpoczyna się w 3-4 roku uprawy. Roślina wymaga stanowisk ciepłych, nasłonecznionych, osłoniętych od wiatru. Preferuje gleby wilgotne, ale dobrze zdrenowane, żyzne, o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Wytrzymuje spadki temperatur do około ˗34 °C ale jest wrażliwa na przymrozki podczas wegetacji. Odmiana szczególnie przydatna do stosowania w małych i dużych ogrodach przydomowych jako pnącze owocowe i jednocześnie ozdobne. Roślina zgłoszona do Konkursu Roślin Nowości wystawy 'Zieleń to Życie' w 2015 r. przez CLEMATIS Źródło Dobrych Pnączy.

autorzy opisu tekstowego: Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Jan i Daniela Kola Czechy; wprowadzenie do handlu: Clematis Źródło Dobrych Pnączy sp. z o.o. Sp. k. 2015 Polska
grupa roślin owocowe
grupa użytkowa pnącza owocowe
forma pnącze
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój pnącze
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
barwa kwiatów kremowe
pora kwitnienia maj
owoce zielone
jadalne
pora owocowania sierpień
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
odczyn zasadowy
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
gliniasta
walory jadalne owoce
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie owoce deserowe
owoce na przetwory
owoce mrożone
nagrody Wyróżnienie w Konkursie Roślin Nowości Międzynarodowej Wystawy 'Zieleń to Życie' w 2015r.
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: kalmia szerokolistna \'Kardinal\'

Kalmia latifolia 'Kardinal'

kalmia szerokolistna 'Kardinal'

Zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych. Wolno rosnąca odmiana o różowych kwiatach, wyselekcjonowana w 2007 r. w Niemczech. Pokrój wyprostowany, po kilkunastu latach uprawy roślina osiąga około 1 m wysokości. Liście drobne, do 4 cm długości, ciemnozielone, skórzaste, połyskujące, podobne do liści różaneczników. Kwiaty rozwijają się w maju i czerwcu, są zebrane w szczytowych baldachogronach. Pąki kwiatowe w kolorze fuksji, dekoracyjne, żebrowane, z charakterystycznymi, drobnymi wypustkami kieszonek pyłkowych. Kwiaty zbudowane z 5 zrośniętych, czerwonoróżowych płatków korony, tworzących pucharki, oraz 10 pręcików i słupka. U nasady płatków widoczna cienka, różowa smuga tworząca niewielką obwódkę wokół słupka i pręcików. Główki pylników umieszczone są w niewielkich, kieszonkowych zagłębieniach płatków, z których są uwalnianie przez owady odwiedzające kwiaty. Na skutek trącenia główki uwalniają się z zagłębień i wystrzeliwują pyłek, niczym małe katapulty. Owocem jest pięciokomorowa torebka. Rośliny preferują gleby kwaśne, o pH zbliżonym do 5,0, piaszczysto-gliniaste z dużą zawartością próchnicy. Jeśli odczyn podłoża jest wyższy, należy zastosować kwaśny torf oraz przekompostowaną korę sosnową i przekopać je z górną warstwą gleby. Ze względu na niewielkie potrzeby pokarmowe, symbiozę mikoryzową oraz wrażliwość korzeni na zasolenie z nawożenia mineralnego należy zrezygnować lub ograniczyć do minimum. Krzewy tolerują zarówno miejsca nasłonecznione oraz cieniste, ale najlepiej rosną sadzone na stanowiskach lekko ocienionych, na wystawie wschodniej lub zachodniej. Sadzone w pełnym słońcu na zimę wymagają lekkiego okrycia stroiszem. Odporność na mróz dobra. Zalecane przycinanie w celu utrzymania zwartego pokroju. Krzew polecany do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, w towarzystwie roślin iglastych, w kompozycjach z niskimi różanecznikami, azaliami, piersiami i kiścieniami.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-02
Acer negundo 'Aureovariegatum'
17852
zdjęć
8935
roślin w produkcji
140
osób online