Półkrzew uprawiany ze względu na dojrzewające latem intensywnie czerwone i bardzo dekoracyjne owoce o przeciętnym smaku. W uprawie najczęściej zachowuje się jak bylina, której część nadziemna co roku zamiera na zimę. W sezonie tworzy kolczaste kępy pędów dorastające do wysokości 60 cm, szybko powiększające się za pomocą odrostów korzeniowych. Liście ciemnozielone, złożone z 3, 5 lub 7 lancetowatych listków o długości 3-7 cm i szerokości 1,5-2 cm, z ząbkowanymi brzegami. Kwiaty białe, duże, o średnicy 4-5 cm, z licznymi pręcikami w środku. Są miododajne i wabią pszczoły. Pojawiają się dopiero w lipcu na pędach z bieżącego roku, pojedynczo lub zebrane po 2 lub 3. Owoce dojrzewają w sierpniu. Są duże o średnicy około 3 cm, owalne lub zaokrąglone, puste w środku. Z daleko przyciągają uwagę intensywnie czerwonym kolorem i błyszczącą skórką. W smaku przypominają nieco owoce morwy, są słodkie, mało kwaskowate i z niezbyt wyraźnym aromatem. Przydatne do spożywania na świeżo i zdobienia deserów. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, ale znosi także półcień. Nie ma dużych wymagań odnośnie do podłoża. Toleruje gleby od piaszczystych po gliniaste. Ważne, aby były dobrze przepuszczalne i nieprzesychające. Wiosną należy przyciąć wszystkie pędy przy ziemi. Roślina całkowicie odporna na mróz, przydatna jako ozdobna i owocowa do ogrodów przydomowych. Na sprzyjających stanowiskach może być ekspansywna.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
