Krzew owocowy uzyskany w Szkocji na drodze krzyżowania maliny z jeżyną, który po malinach odziedziczył czerwone i błyszczące owoce, po jeżynach – silnie rozgałęzione, bezkolcowe pędy. Tworzy szybko rosnące krzewy, których wzniesione pędy dorastają do wysokości 2-3 m. Są pozbawione kolców i nie tworzą odrostów korzeniowych. Mają ciemnozielone, sezonowe liście złożone, z 3-5 jajowatymi lub odwrotnie jajowatymi listkami, z ząbkowanymi brzegami i ostrym wierzchołkiem. Kwiaty obupłciowe, białe lub lekko zaróżowione, zebrane w kwiatostany przypominające grona. Pojawiają się w czerwcu na pędach z ubiegłego roku. Owoce dojrzewają od połowy lipca do końca sierpnia. Są wydłużone, o długości do 4 cm, czerwonopurpurowe, słodkie, soczyste i aromatyczne. Można je jeść jako deserowe, mrozić lub przeznaczać na soki i przetwory. Krzewy najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych, w przeciętnej, zasobnej w związki organiczne i przepuszczalnej glebie o odczynie lekko kwaśnym. Pędy potrzebują podwiązywania do podpór lub rozpinania przy drutach na ścianie. Jednoroczne najlepiej wiązać pionowo przy palikach o wysokości co najmniej 1,8 m, owocujące – rozpinać na rusztowaniu pomiędzy nimi. Po zakończeniu owocowania lub wczesną wiosną pędy, które owocowały należy wyciąć. Odmiana nie do końca odporna na mróz, może przemarzać w ostre zimy. Pędy warto zabezpieczać agrowłókniną albo matami lub przyginać do ziemi i osłaniać glebą, korą, stroiszem lub słomą. Odmiana amatorska, do ogrodów przydomowych.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
