Thuja occidentalis SUNNY SMARAGD 'Hoogi023'

żywotnik zachodni SUNNY SMARAGD 'Hoogi023'

nazwa handlowa: Thuja occidentalis SUNNY SMARAGD

nazwa hodowlana: Thuja occidentalis 'Hoogi023'

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 5 m do 10 m

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Krzew iglasty o regularnym, stożkowatym pokroju i szybkim tempie wzrostu, podobny do odmiany ‘Smaragd’ ale o złocisto-zielonej barwie gałązek. Po 10 latach osiąga 2,5-3 m wysokości. Pędy są liczne, gałązki płaskie, wzniesione, gęsto ułożone, pokryte płaskimi łuskami. Młode przyrosty są żółte, ich końcówki pomarańczowe, starsze przyrosty są soczyście zielone. Roślina preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, lekko kwaśne. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych. Odmiana odporna na mróz, strefa 5b, mało wymagająca, dobrze znosi cięcie. Polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych pojedynczo lub w formie żywopłotów. Roślina zgłoszona do Konkursu Roślin Nowości wystawy 'Zieleń to Życie' w 2016 r. przez Handelskwekerij G. HOOGENRAAD.

autorzy opisu tekstowego: Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Mark Sebastiaan Hoogenraad Holandia; wprowadzenie do handlu: Plantipp B.V.
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma początkowo krzew - później drzewo
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
gliniasta
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
szpaler
żywopłot
w grupach
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Peace\'

Rosa 'Peace'

róża 'Peace'

Wyjątkowa róża wielkokwiatowa, ceniona za żywotność i swoje walory ozdobne. Liście duże, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone. Pędy proste, sztywne, wzniesione, kolczaste. Krzewy rosną silnie, są gęste i bardzo żywotne. W zależności od wysokości cięcia dorastają do wysokości 1-2 m i do szerokości ok. 60-80 cm. Pąki duże, długie, o szlachetnej budowie, w kolorze miedzianożółtym. Kwiaty pełne, ładnie zbudowane, o regularnie ułożonych płatkach, bardzo duże (śr. ok. 15 cm), zmiennej barwy, w odcieniach żółci i różu w zależności od fazy rozwojowej kwiatu i pogody, o łagodnym, przyjemnym zapachu. Osadzone są pojedynczo lub po kilka na szczytach pędów. Kwitną od czerwca do późnej jesieni. Przekwitłe kwiatostany należy ścinać. Tolerancja na choroby jest wysoka. W dobrych warunkach krzewy rosną zdrowo bez ochrony fungicydami. Odmiana łatwa w uprawie, rośnie dobrze również na stanowiskach półcienistych. Na zimę wystarczy kopczykowanie podstawy krzewów, które wówczas zimują dobrze. Odmiana przeznaczona do sadzenia w miejscach reprezentacyjnych, na rabatach w zieleni publicznej, w parkach i amatorsko w ogrodach. Może być uprawiana w formie piennej i ścinana na kwiat cięty. Krzewom tej róży mogą towarzyszyć byliny i rośliny jednoroczne. Przeciętna rozstawa sadzenia: 50-70 cm, w zależności od warunków uprawowych. Róża posiada nietuzinkową historię. Odmianę tę uzyskał Francis Meilland, członek jednej z najznamienitszej rodziny hodowców róż, i wraz ze swoim ojcem Alain’em Meilland nazwał ją 'Mme A. Meilland', dla upamiętnienia swej matki. To prawidłowa botaniczna nazwa tej róży. Hodowca, świadomy zalet tej odmiany, w przededniu wojny i inwazji Niemiec na Francję, w roku 1939, wysłał jej krzewy do swoich przyjaciół szkółkarzy – do Włoch, Turcji, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. W USA znalazła się w szkółce Conrad Pyle Co., konkurując na polu ze zbożem i kapustą uprawianą na potrzeby wojska. Jej żywotność zadziwiała właściciela szkółki, który postanowił wykreować tę odmianę w Stanach. W każdym z państw, w którym się znalazła, odmiana ta została nazwana inaczej – w Niemczech – 'Gloria Dei', we Włoszech – 'Gioia'. W USA, Szwecji i Norwegii nazwano ją 'Peace'. Nazwę tę zaproponował Meilland’owi feldmarszałek Alan Broke, po oswobodzeniu Francji i w przededniu zakończenia wojny, już w 1945 roku. Nazwę tę przyjęto również w Conrad Pyle Co. W rok po zakończeniu wojny, każdy z delegatów pierwszego spotkania ONZ w San Francisco otrzymał właśnie tę różę z notatką brzmiącą mniej więcej tak: ,,Mamy nadzieję, że róża ta, o nazwie 'Pokój', przyczyni się utrzymania wiecznego pokoju na świecie”.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
494
osób online