Dryopteris championii

Paproć pochodząca z Chin, Korei i Japonii, ozdobna dzięki zimozielonym, w zarysie trójkątnym liściom. Tworzy zwarte kępy dorastające do wysokości 60-90 cm i powiększające się powoli za pomocą krótkich, płożących kłączy. Liście masywne, skórzaste, zimozielone, niezróżnicowane na płonne i zarodnionośne. Są ciemnozielone, w zarysie trójkątne, w najszerszym miejscu mają około 20 cm szerokości. Liście pojedynczo pierzastozłożone z 12-14 par błyszczących listków. Ogonki liściowe i osie liści pokryte brązowo-czerwonymi łuskami. Młode liście pojawiają się późno, zwykle dopiero w maju lub czerwcu i są początkowo jasnozielone. Paproć odporna mróz, ale ze względu na zimozielone liście warto ją osłonić na zimę stroiszem. Roślina na stanowiska cieniste lub półcieniste, osłonięte od wiatru, który zimą może wysuszać liście. Najlepiej rośnie na glebach stale umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych i zasobnych w substancje organiczne. Przydatna do sadzenia w ogrodach leśnych, naturalistycznych, na ocienionych rabatach, a także wokół zbiorników wodnych.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny	Japonia, Korea, Chiny
grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	paprocie
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	kępiasty
docelowa wysokość	od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście zimozielone
nasłonecznienie	stanowisko cieniste stanowisko półcieniste
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	próchniczna
walory	ciekawy pokrój ozdobne z liści/igieł roślina zimozielona
zastosowanie	ogrody przydomowe kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty w grupach soliter (pojedynczo)
strefa	5

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich