Echinacea purpurea 'Chiquita' PBR

jeżówka purpurowa 'Chiquita'

synonim łaciński: Echinacea 'Chiquita'

synonim polski: jeżówka 'Chiquita'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

ph podłoża: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Kępiasta, karłowa bylina o wzniesionym pokroju i pojedynczych, dużych mlecznożółtych koszyczkach kwiatostanowych. Tworzy kępy dorastające do wysokości 45 cm i średnicy około 25 cm. Pędy i liście ma ciemnozielone, pokryte krótkimi, szorstkimi w dotyku włoskami. Liście jajowato-lancetowate, odziomkowe osadzone na długich ogonkach, łodygowe – siedzące. Kwiaty są zebrane w duże koszyczki kwiatostanowe o średnicy około 10 cm i osadzone na szczytach sztywnych łodyg. U tej odmiany kwiaty języczkowe są mlecznożółte, liczne, zebrane nawet po 27 w pojedynczy okółek na brzegu kwiatostanu. Mają do 4,5 cm długości, około 12 mm szerokości i są szeroko, płasko rozpostarte. Wnętrze kwiatostanu wypełniają krótkie, ciemnopomarańczowe kwiaty rurkowate, ułożone na wypukłym dnie koszyczka tworząc regularną główkę. Kwitnie obficie od lipca do końca sierpnia intensywnie wabiąc motyle oraz inne owady poszukujące nektaru. W doświadczeniach polowych w USA była jedną z odmian jeżówek najchętniej odwiedzanych przez owady. Po kwitnieniu rośliny tworzą dekoracyjne główki owocostanowe, przypominające kolczaste jeże. Nasiona są przysmakiem wielu drobnych ptaków, na przykład szczygłów. Bylina odporna na mróz i o niewielkich wymaganiach. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych oraz w żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej glebie. Dobry drenaż jest warunkiem prawidłowego zimowania. Po zadomowieniu się dość dobrze znosi susze. Rośliny należy co kilka lat dzielić i rozsadzać, aby utrzymać zdrowy rozwój i intensywne kwitnienie. Odmiana polecana do sadzenia na rabatach bylinowych w ogrodach przydomowych, zieleni miejskiej i osiedlowej. Przydatna do zestawień naturalistycznych, np. ogrodów preriowych. Kwiaty nadają się do cięcia.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Harini Korlipara USA; wprowadzenie do handlu: Terra Nova Nurseries, Inc. 2013 USA
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów pomarańczowe
wielobarwne
żółte
pora kwitnienia lipiec
sierpień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ozdobne z kwiatów
roślina wabiąca owady zapylające
zastosowanie ogrody przydomowe
zieleń publiczna
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
kwiaty cięte
w grupach
soliter (pojedynczo)
ogrody osiedlowe
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

12111
rośliny
9554
opisów

Ostatni wpis:

2017-03-16
Rhododendron 'Simona'
19327
zdjęć
9586
roślin w produkcji
256
osób online