Echinacea purpurea 'Chiquita' PBR
jeżówka purpurowa 'Chiquita'
synonim łaciński: Echinacea 'Chiquita'
synonim polski: jeżówka 'Chiquita'
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
zastosowanie: zieleń publiczna
Kępiasta, karłowa bylina o wzniesionym pokroju i pojedynczych, dużych mlecznożółtych koszyczkach kwiatostanowych. Tworzy kępy dorastające do wysokości 45 cm i średnicy około 25 cm. Pędy i liście ma ciemnozielone, pokryte krótkimi, szorstkimi w dotyku włoskami. Liście jajowato-lancetowate, odziomkowe osadzone na długich ogonkach, łodygowe – siedzące. Kwiaty są zebrane w duże koszyczki kwiatostanowe o średnicy około 10 cm i osadzone na szczytach sztywnych łodyg. U tej odmiany kwiaty języczkowe są mlecznożółte, liczne, zebrane nawet po 27 w pojedynczy okółek na brzegu kwiatostanu. Mają do 4,5 cm długości, około 12 mm szerokości i są szeroko, płasko rozpostarte. Wnętrze kwiatostanu wypełniają krótkie, ciemnopomarańczowe kwiaty rurkowate, ułożone na wypukłym dnie koszyczka tworząc regularną główkę. Kwitnie obficie od lipca do końca sierpnia intensywnie wabiąc motyle oraz inne owady poszukujące nektaru. W doświadczeniach polowych w USA była jedną z odmian jeżówek najchętniej odwiedzanych przez owady. Po kwitnieniu rośliny tworzą dekoracyjne główki owocostanowe, przypominające kolczaste jeże. Nasiona są przysmakiem wielu drobnych ptaków, na przykład szczygłów. Bylina odporna na mróz i o niewielkich wymaganiach. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych oraz w żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej glebie. Dobry drenaż jest warunkiem prawidłowego zimowania. Po zadomowieniu się dość dobrze znosi susze. Rośliny należy co kilka lat dzielić i rozsadzać, aby utrzymać zdrowy rozwój i intensywne kwitnienie. Odmiana polecana do sadzenia na rabatach bylinowych w ogrodach przydomowych, zieleni miejskiej i osiedlowej. Przydatna do zestawień naturalistycznych, np. ogrodów preriowych. Kwiaty nadają się do cięcia.
| pochodzenie | odkrywca, hodowca (selekcjoner): Harini Korlipara USA; wprowadzenie do handlu: Terra Nova Nurseries, Inc. 2013 USA |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 0,2 m do 0,5 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze kwiatostan |
| barwa kwiatów | pomarańczowe wielobarwne żółte |
| pora kwitnienia | lipiec sierpień |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna |
| walory | ozdobne z kwiatów roślina wabiąca owady zapylające |
| zastosowanie | ogrody przydomowe zieleń publiczna kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty pojemniki, balkony, tarasy kwiaty cięte w grupach soliter (pojedynczo) ogrody osiedlowe |
| strefa | 4 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |