Monarda bradburiana

pysznogłówka Branbury'ego

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

walory: roślina miododajna

Aromatyczna i miododajna bylina o luźnym, kępiastym pokroju, uprawiana w ogrodach ze względu na jasnoróżowe kwiaty masowo oblatywane przez owady zapylające. Tworzy krótkie podziemne kłącza, za pomocą których się rozrasta. Wiosną z kłączy wyrastają proste, ulistnione łodygi. Liście ciemnozielone, w zarysie owalno-lancetowate, zaostrzone na wierzchołkach, na brzegu ząbkowane, do 9 cm długości i do 5 cm szerokości, ułożone w parach naprzeciw siebie oraz nakrzyżlegle. Ulistnienie jest zdrowe, niewrażliwe na porażenie przez mączniaka. Same rurkowate, dwuwargowe, różowe, są zebrane w główkowate kwiatostany na szczytach łodyg oraz w kątach górnych liści. Dolna warga kwiatów znacznie szersza niż u pysznogłówki dwoistej, z ciemnoróżowymi plamami, warga górna cienka, nitkowata. Kwiatostany od spodu są ozdobione nabiegłymi fioletowo podsadkami - wybarwionymi liśćmi podkwiatostanowymi, przypominającymi płatki kwiatów. Roślina dorasta do 60 cm wysokości, zakwita wcześniej od innych pysznogłówek – w czerwcu i kwitnie do lipca. Po ścięciu przekwitłych kwiatostanów ponownie zakwita. Kwiaty są odwiedzane przez różne gatunki owadów zapylających - pszczoły, trzmiele, ćmy i motyle. Roślina łatwa w uprawie. Preferuje gleby przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste, umiarkowanie wilgotne, stanowiska słoneczne. Jest odporna na mróz. Co kilka lat wymaga podzielenia i przesadzenia na nowe miejsce. Polecana do sadzenia na rabatach o charakterze rustykalnym oraz w kompozycjach naturalistycznych, tworzonych w ogrodach przydomowych, osiedlowych, na działkach oraz w zieleni publicznej.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny Południowo-wschodznia i centralna część USA
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
pojedyncze
barwa kwiatów różowe
pora kwitnienia lipiec
czerwiec
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory roślina wabiąca owady zapylające
roślina miododajna
ozdobne z kwiatów
zastosowanie rabaty
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
ogrody przydomowe
ogrody osiedlowe
w grupach
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

Statystyka e-katalogu roślin

11247
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9028
roślin w produkcji
134
osób online