Sporobolus heterolepis

poronica różnołuskowa

Ta roślina nie ma jeszcze opisu tekstowego.

grupa roślin byliny
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Tom Tom\'

Rosa 'Tom Tom'

róża 'Tom Tom'

Róża bukietowa o pastelowej barwie kwiatów, odpowiednia na klasyczne rabaty jednoodmianowe lub wielogatunkowe. Kwiaty różowe, półpełne, zbudowane z około 25 dużych płatków wywiniętych łagodnie na zewnątrz. Rozwinięte kwiaty kształtem początkowo przypominają kwiaty róż wielkokwiatowych, w miarę kwitnienia stają się bardziej płaskie. Kwiaty są duże, mają około 10 cm średnicy, przekwitając ukazują żółte pręciki, lekko i przyjemnie pachną. Przy upalnej pogodzie barwa kwiatów lekko blaknie. Kwiaty skupione są w dość dużych kwiatostanach. Krzewy kwitną od czerwca, potem powtarzają kwitnienie do jesieni, ale pierwsze kwitnienie jest najbardziej obfite. Liście duże, ciemnozielone, lekko połyskujące, starsze liście matowe, gęsto pokrywają niezbyt kolczaste, sztywne, zielone pędy. Krzewy wykazują przeciętną tolerancję na choroby grzybowe, wymagają oprysków zwłaszcza podczas niekorzystnej, wilgotnej pogody. Na zimę krzewy należy kopczykować. Roślina dorasta do około 40 cm wysokości i szerokości. Cięcie przeprowadza się wiosną, potem należy usuwać przekwitnięte kwiatostany. Krzewy tej odmiany mogą być sadzone w parkach i w ogrodach, dobrze rosną w pojemnikach ustawianych na tarasie, werandzie czy balkonie. Ciekawie prezentują się egzemplarze tej odmiany sprzedawane w formie piennej. Odmiana polecana do sadzenia na rabatach, w formie obwódek oraz do komponowania z innymi gatunkami róż. Rozstawa sadzenia: 0,4 m.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: miłorząb dwuklapowy \'King of Dongting\'

Ginkgo biloba 'King of Dongting'

miłorząb dwuklapowy 'King of Dongting'

Silnie rosnące drzewo o wyprostowanym pokroju i regularnej, luźnej koronie. Charakteryzujące się wyjątkowo dużymi liśćmi i nasionami. Siła wzrostu podobna jak u gatunku. Po 10 latach uprawy drzewo dorasta do 3 m wysokości. Kora drzewa przez długi czas jest szara i gładka, z wiekiem staję się ciemnobrązowa, a u starych drzew dość głęboko spękana. Roślina tworzy 2 rodzaje pędów: nagie, żółtobrązowe, ułożone pionowo długopędy oraz znacznie mniejsze i cieńsze, wałeczkowate krótkopędy pokryte licznie bliznami po opadłych liściach. Pąki brązowe, szerokostożkowate, okryte łuskami. Liście typowe, jak u gatunku, ciemnozielone, skórzaste, wachlarzowate, szerokość 6–10 cm, z charakterystycznym wcięciem na wierzchołku dzielącym blaszki na dwie klapy (bilobus – dwuklapowy). Na długopędach liście są ułożone pojedynczo i skrętolegle, natomiast na krótkopędach skupiają się od 3 do 5 w rozetkach. Za szczególnie pierwotną cechę należy uznać widlaste unerwienie liści. Nerwy rozchodzą się wachlarzowato od nasady ogonka. Jest to unerwienie nie spotykane u roślin okrytonasiennych. Liście jesienią przebarwiają się na żółtozłocisty kolor i pięknie mienią się w promieniach słonecznych. Jest to kolon żeński, tworzący duże nasiona. Wiosną na krótkopędach wyrastają cienkie, długie szypułki z zalążkami. Zazwyczaj tylko jeden z nich rozwija się i przekształca w nasiono. Do zapylenia dochodzi wiosną, jeśli w pobliżu rośnie egzemplarz męski. Miłorząb jest wiatropylny, a pyłek może być przenoszony nawet na odległość 1,5 km. Zapłodnienie przebiega w kilka miesięcy po zapyleniu, często już w opadłych na ziemię zalążkach i przy udziale ruchliwych plemników. Kuliste nasiono (nie owoc, rośliny nagonasienne nie tworzą owoców) miłorzębu pokryte jest mięsistą, początkowo zieloną, a po dojrzeniu bursztynowożółtą osnówką. Dojrzałe nasiono po opadnięciu na ziemię bardzo nieprzyjemnie pachnie wydzielając woń zjełczałego masła. W krajach azjatyckich nasiona, a właściwie ich jądra, spożywa się w różnych postaciach, natomiast drzewa miłorzębów uprawia się w sadach, tak, jak u nas drzewa owocowe. Kandyzowane nasiona sprzedawane są jako „orzechy”, a pozyskany z nich wyciąg wykorzystuje się jako dodatek w procesie produkcji niektórych gatunków piwa. Drzewo wymaga ziemi żyznej, dostatecznie wilgotnej, przepuszczalnej, zasobnej w próchnicę o odczynie lekko kwaśnym (pH 5-6). Odmiana odporna na choroby, szkodniki oraz tolerancyjna na zanieczyszczenie powietrza. Przycinanie pędów nie jest wskazane. Zaleca się ściółkowanie gleby wokół drzewa, szczególnie po posadzeniu młodych roślin. Starsze rośliny odporne na mróz, młode warto w pierwszych latach osłonić na zimę. Odmiana rzadko spotykana w uprawie, nietypowa i poszukiwana przez kolekcjonerów. Nadaje się do sadzenia jako soliter w przydomowych ogrodach oraz w założeniach parkowych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-08
Berberis ×media 'Red Jewel'
17862
zdjęć
8937
roślin w produkcji
117
osób online