Nymphaea 'Gonnère'

grzybienie 'Gonnere'

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)

nagrody: Award of Garden Merit (AGM)

Odmiana uzyskana w 1914 r. ze względu na półpełne, białe kwiaty potocznie nazywana śniegową kulą albo królową śniegu. Bylina wodna, tworząca na dnie zbiorników grube kłącza, z których wyrastają unoszące się na powierzchni wody liście i kwiaty. Liście zielone, skórzaste, jajowate lub koliste, o średnicy 12-15 cm, u nasady głęboko wcięte. Wewnątrz ogonków liściowych i szypuł kwiatowych znajdują się liczne komory powietrzne. Kwitnie od czerwca do końca lata. Kwiaty są zbudowane z około białych, czółenkowatych płatków korony, swoim kształtem przypominają kwiaty piwonii, pozostają długo otwarte po rozwinięciu. Roślina preferuje wody spokojne, najlepiej z dala od fontann czy kaskad, stanowiska nasłonecznione. Głębokość sadzenia 30-70 cm. W zbiornikach naturalnych rośliny trzeba wyjąć z pojemników i karpę (kłącze) przymocować do dna np. metalowym hakiem. Po zakorzenieniu hak będzie można usunąć, a rośliny w naturalny sposób będą mogły swobodnie rozrastać się. W oczkach wyłożonych folią rośliny należy sadzić do dużych pojemników o objętości przynajmniej 45-60 l (nie muszą być ażurowe), lub do jutowych worków wypełnionych ciężkim, gliniastym podłożem (mieszanina gliny, ziemi i piasku). Górną powierzchnię pojemnika lub worka należy zasypać ciężkim i dobrze przepuszczalnym materiałem - żwirem, drobnymi kamieniami lub grysem. Rośliny sadzone w zbyt małym pojemniku lub za mało obciążonym mogą po rozrośnięciu się wypływać na powierzchnię. Problem w uprawie mogą stanowić niektóre gatunki ryb żyjące w zbiornikach wodnych, np. amury, które chętnie zjadają młode, wyrastające liście oraz większe karpie, które wykopują z dna słabo zakorzenione rośliny. Czasami na liściach mogą masowo występować mszyce. Można się ich pozbyć nie używając środków chemicznych poprzez spłukiwanie z powierzchni liści silnym strumieniem wody. Nenufary sprzyjają tworzeniu równowagi biologicznej zwłaszcza w sztucznych zbiornikach, stawach, sadzawkach, zalewach. Pływające po powierzchni lustra wodnego liście ograniczają nagrzewanie się wody i rozwój glonów, produkują tlen i napowietrzają wodę, wykazują właściwości fitoremediacyjne, mają zdolność pobierania i zatrzymywania szkodliwych substancji zanieczyszczających wody.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Josef Bory Latour-Marliac
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pełne
barwa kwiatów białe
pora kwitnienia sierpień
lipiec
czerwiec
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)
walory ozdobne z liści/igieł
ozdobne z kwiatów
zastosowanie ogrody wodne i bagienne
nagrody Award of Garden Merit (AGM)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: kalmia szerkolistna \'Jans Delight\'

Kalmia latifolia 'Jans Delight'

kalmia szerkolistna 'Jans Delight'

Zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych. Odmiana uzyskana w 2013 r. w wyniku krzyżowania odmian 'Peppermint' i 'Ginkona'. Po kilkunastu latach uprawy dorasta do około 1 m wysokości. Liście ciemnozielone, skórzaste, połyskujące, podobne do liści różaneczników. W zarysie eliptyczne, do 10 cm długości i do 4 cm szerokości, osadzone na krótkich ogonkach. Kwiaty rozwijają się w maju i czerwcu, są zebrane po 40-50 sztuk w szczytowych baldachogronach. Pąki kwiatowe białe, z różowawym zabarwieniem, dekoracyjne, żebrowane, z charakterystycznymi, drobnymi wypustkami kieszonek pyłkowych. Kwiaty zbudowane z 5 zrośniętych płatków korony o białych brzegach i nasadach oraz środkowej, czerwono nakrapianej części. Po otwarciu kwiaty tworzą szerokie pucharki z 10 pręcikami i słupkiem. Na wewnętrznej stronie płatków widoczne są niewielkie zagłębienia, w których umieszczone są główki pylników, uwalniane przez owady odwiedzające kwiaty. Na skutek trącenia główki uwalniają się z zagłębień i wystrzeliwują pyłek, niczym małe katapulty. Owocem jest pięciokomorowa torebka. Rośliny preferują gleby kwaśne, o pH zbliżonym do 5,0, piaszczysto-gliniaste z dużą zawartością próchnicy. Jeśli odczyn podłoża jest wyższy, należy zastosować kwaśny torf oraz przekompostowaną korę sosnową i przekopać je z górną warstwą gleby. Ze względu na niewielkie potrzeby pokarmowe, symbiozę mikoryzową oraz wrażliwość korzeni na zasolenie z nawożenia mineralnego należy zrezygnować lub ograniczyć do minimum. Krzewy tolerują zarówno miejsca nasłonecznione oraz cieniste, ale najlepiej rosną sadzone na stanowiskach lekko ocienionych, na wystawie wschodniej lub zachodniej. Sadzone w pełnym słońcu na zimę wymagają lekkiego okrycia stroiszem. Odporność na mróz dobra. Krzewy polecane do sadzenia w ogrodach przydomowych, na wrzosowiskach, w towarzystwie roślin iglastych, w kompozycjach z niskimi różanecznikami, azaliami, piersiami i kiścieniami.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
136
osób online