Aegopodium podagraria

Ten rodzimy gatunek byliny najczęściej kojarzony jest jako jeden z najbardziej uciążliwych chwastów ogrodowych. W odpowiednim miejscu może się jednak odnaleźć jako niewymagająca, dekoracyjna roślina okrywowa. Właśnie w celach ozdobnych trafił kiedyś z Europy, która jest jego naturalnym miejscem występowania, m.in. do Ameryki Północnej, Australii czy Nowej Zelandii. Podagrycznik pospolity to bylina bardzo szybko rozrastająca się za pomocą silnych i długich podziemnych kłączy. Wiosną wyrastają z nich, mało wrażliwe na przymrozki, ciemnozielone (czasem niebieskawe), podwójnie trójlistkowe liście osadzone na dość długich ogonkach. Późną wiosną i wczesnym latem pojawiają się łodygi o wysokości 50-100 cm, na których osadzone są trójdzielne liście i duże, białe kwiatostany – baldachy złożone. W czasie masowego kwitnienia w maju i czerwcu rośliny są bardzo dekoracyjne. Kwiatostany można wykorzystywać na kwiaty cięte. Podagrycznik pospolity najlepiej rośnie na stanowiskach umiarkowanie wilgotnych i częściowo lub całkowicie ocienionych, chociaż szybko opanowuje prawie każde miejsce w ogrodzie. W pełnym cieniu kwitnie jednak słabo lub wcale. Bylina ta może się sprawdzić jako roślina okrywowa w szybkim tempie pokrywająca trudne do zagospodarowania przestrzenie. Chociaż nie zaleca się go już wprowadzać na nowe stanowiska, warto rozważyć jego utrzymanie np. w dużych cienistych parkach, zaniedbanych ogrodach przypałacowych czy w założeniach naturalistycznych. Latem, liście zniszczone słońcem czy suszą można skosić, aby szybko zastąpiły je nowe. Trzeba jednak pamiętać, że podagrycznik raz posadzony jest bardzo trudny do wyeliminowania. Z jego gęstą siecią kłączy radzą sobie drzewa i duże krzewy, ale tylko nieliczne byliny, np. silnie rosnące rośliny cebulowe jak lilie.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	byliny
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku roślina ekspansywna
pokrój	poduszkowaty
docelowa wysokość	od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	kwiatostan
barwa kwiatów	białe
pora kwitnienia	czerwiec maj
nasłonecznienie	stanowisko półcieniste stanowisko cieniste
wilgotność	roślina tolerancyjna podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego roślina tolerancyjna
rodzaj gleby	roślina tolerancyjna przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z kwiatów ciekawy pokrój ozdobne z liści/igieł
zastosowanie	w grupach kwiaty cięte kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) parki
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich