Iris 'Ann Chowning'
kosaciec 'Ann Chowning'
Grupa Louisiana
synonim polski: irys 'Ann Chowning'
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
nasłonecznienie: stanowisko półcieniste
wilgotność: podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)
wilgotność: podłoże wilgotne
nagrody: Mary Swords Deballion Medal w 1980 r. i w 1986 r.
Kłączowa bylina dekoracyjna ze względu na atrakcyjne, burgundowoczerwone kwiaty. Należy do grupy tzw. kosaćców luizjańskich, mieszańców 5 gatunków występujących w naturze na południu Stanów Zjednoczonych. Tworzy kępy pionowo ustawionych, mieczowatych liści, jasnozielonych, dorastających do wysokości 60-80 cm przy średnicy do 60 cm. Liście zamierają na zimę. Kwiaty pojawiają się ponad ich piętrem, po kilka na łodygach dorastających do wysokości 90 cm. Są duże, o średnicy około 10 cm. Mają po 6 płatków. Trzy zewnętrzne są szerokie i odwinięte do dołu, burgundowoczerwone z żółtymi plamami u nasady, tzw. sygnałami, wskazującymi miejsce lądowania dla owadów zapylających. Trzy wewnętrzne, ułożone do zewnętrznych międzyległe, są mniejsze i lekko wzniesione lub również odgięte ku dołowi, co nadaje kwiatom spłaszczony wygląd. Odmiana wczesna, kwitnie zazwyczaj od maja do czerwca. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub tylko lekko ocienionych. Podłoże być stale wilgotne, a nawet mokre, najlepiej żyzne o kwaśnym odczynie. W cieplejszym klimacie rośliny dobrze rosną w płytkiej wodzie, o głębokości do 10 cm. U nas podłoże powinno być jednak w zimie suche, co zabezpiecza kłącza przed przemarzaniem. Rozwiązaniem może być uprawa w pojemnikach, od wiosny do jesieni zanurzanych w płytkiej wodzie. Dla lepszego efektu zaleca się sadzić rośliny w grupach po 4 na 1 m2. Interesująca bylina do sadzenia na wilgotnych rabatach oraz wokół stawów i oczek wodnych. Przydatna do ogrodów bagiennych i założeń naturalistycznych
| pochodzenie | odkrywca, hodowca (selekcjoner): Frank Chowning USA; wprowadzenie do handlu: 1976 |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 0,5 m do 1 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze |
| barwa kwiatów | czerwone |
| pora kwitnienia | czerwiec maj |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne stanowisko półcieniste |
| wilgotność | podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne) podłoże wilgotne |
| ph podłoża | odczyn kwaśny |
| rodzaj gleby | roślina tolerancyjna przeciętna ogrodowa |
| walory | ozdobne z liści/igieł ozdobne z kwiatów ciekawy pokrój |
| zastosowanie | w grupach rabaty kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) ogrody wodne i bagienne ogrody orientalne parki ogrody przydomowe |
| nagrody | Mary Swords Deballion Medal w 1980 r. i w 1986 r. |
| strefa | 5 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |