Aconitum lamarckii

Bylina z rodziny jaskrowatych o ozdobnych żółtych kwiatach i ładnych, ciemnozielonych liściach. W czasie kwitnienia dorasta do 1,2 m wysokości. Wiosną tworzy kępę dłoniastodzielnych, ząbkowanych liści, spośród których w czerwcu wyrastają sztywne łodygi zwieńczone groniastymi kwiatostanami, w dolnej części ulistnione. Kwiaty grzbieciste, bladożółte lub kremowe, słodko pachnące. Mają 3 do 5 cm długości. Górne płatki są zrośnięte, przypominają swoim kształtem hełm. Pod nim ukryte są płatki korony przekształcone w miodniki. Kwiaty wabią pszczoły i trzmiele. Kwiatostany nadają się do cięcia i wykorzystywania jako kwiaty cięte oraz zasuszania. Lepiej nie dopuszczać do zawiązywania nasion, by nie osłabiać kwitnienia w następnym sezonie. Roślina swym pokrojem jest podobna do ostróżek. Korzenie są zgrubiałe, przypominają marchew. Najlepiej rozmnażać ją poprzez podział rozrośniętych karp co 3- 4 lata, pod koniec września. Preferuje miejsca stale wilgotne, źle reaguje na przesuszenie. Dobrze rośnie na glebach próchnicznych, gliniastych, zasobnych w składniki pokarmowe. Tolerancyjna w stosunku do pH podłoża. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych. Nadaje się do tworzenia kompozycji naturalistycznych, do sadzenia w ogrodów o charakterze leśnym i nieformalnym, na rabatach bylinowych. Roślina silnie trująca, toksyczna, zabiegi związane z jej pielęgnacją najlepiej wykonywać w rękawiczkach.

autorzy opisu tekstowego: Krzysztof Mielicki; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin

byliny

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Krzysztof Mielicki Związek Szkółkarzy Polskich