Nazwa zbiorowa dla grupy odmian powstałych przez wysiew nasion, które łączy znacznie bardziej srebrzyste, niż u gatunku, zabarwienie igieł. Pierwsza taka siewka została opisana już w XIX wieku. Podobnie jak zwykła jodła kalifornijska, jest to silnie rosnące drzewo o regularnej, stożkowatej i gęstej koronie, ugałęzione do samej ziemi. Dorasta do wys. 15-20 m i szer. 3-7 m. Igły niebieskobiałe, długie i miękkie, z obu stron jednakowo zabarwione. Roztarte, pachną skórką cytrynową. Najlepiej rośnie w słońcu, chociaż znosi także lekkie zacienienie. Niewymagająca - rośnie nawet na glebach piaszczystych i suchych. Całkowicie odporna na mrozy. Ze względu na dużą odporność na zanieczyszczenia powietrza, nadaje się do ogrodów miejskich i terenów zieleni. Dobrze prezentuje się zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Polecana do dużych ogrodów i parków. Najładniej wybarwione egzemplarze są rozmnażane przez szczepienie i wymagają podwiązywania do palika, do czasu wytworzenia pędu przewodniego i ukształtowania regularnej korony.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
