Juniperus communis 'Depressa Aurea'

jałowiec pospolity 'Depressa Aurea'

Synonim łaciński.: Juniperus canadensis 'Aurea'

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Cenna forma okrywowa jałowca o rozłożystym pokroju i atrakcyjnych, złocistych igłach. Niska, krzaczasta odmiana znana w uprawie już od 1887 roku, charakteryzująca się szybkim tempem wzrostu i złocistożółtą barwą gałązek. Po 10 latach uprawy krzewy osiągają 0,3 m wysokości przy 1,5 do 2 m średnicy. Wyrastające promieniście ze środka krzewu pędy są równo rozłożone i lekko uniesione nad ziemią. Najmłodsze przyrosty delikatnie opadają w kierunku podłoża. W środku krzewu tworzy się gniazdowe zagłębienie. Igły są nieco dłuższe niż u gatunku (do 1,5 cm), ustawione po 3 w okółkach, sztywne i kłujące, żółte. Złociste zabarwienie zmienia się jesienią i zimą na rudobrązowe. Krzewy wyjątkowo atrakcyjnie prezentują się wiosną, gdy z pąków rozwijają się intensywnie wybarwione, jasnożółte młode przyrosty. Roślina łatwa w uprawie, o bardzo skromnych wymaganiach glebowych. Doskonale rośnie na stanowiskach słonecznych, na glebach ubogich w składniki pokarmowe, suchych, kamienistych, a nawet jałowych. Źle rośnie jedynie na miejscach zbyt wilgotnych lub podmokłych. Krzew całkowicie mrozoodporny, bez obaw może być sadzony na terenie całego kraju. Rośliny źle reagują na przesadzanie ze względu na płaski i płytki system korzeniowy. Dzięki rozległym korzeniom doskonale nadaje się do sadzenia na skarpach i nasypach umacniając je i chroniąc przed osuwaniem ziemi i wypłukiwaniem w czasie silnych opadów deszczu. Jeśli krzewy za bardzo się rozrosną, można je wiosną lekko przycinać. Odmiana polecana do stosowania w ogrodach prywatnych i zieleni publicznej. Doskonale komponuje się z innymi krzewami iglastymi. Może rosnąć w dużych ogrodach skalnych i na wrzosowiskach.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
roślina okrywowa
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
w grupach
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: fotergilla Gardena \'Brian Upchurch\'

Fothergilla gardenii 'Brian Upchurch'

fotergilla Gardena 'Brian Upchurch'

Karłowy, wolno rosnący krzew liściasty o wzniesionym pokroju, osiągający po 10 latach uprawy około 0,8 m wysokości i szerokości. Liście są ciemnozielone, mniejsze niż u gatunku, jajowate, niesymetryczne, z dużymi ząbkami, lekko pofalowane na brzegach. Jesienią przebarwiają się intensywnie na czerwono, żółto lub pomarańczowo, co zależy od gleby, wystawy i przebiegu pogody. Jesienią krzew staję się mocnym akcentem kolorystycznym, z daleka przyciągającym uwagę. Roślina zakwita na przełomie kwietnia i maja tworząc na szczytach pędów białe kwiatostany przypominające szczoteczki do mycia butelek. Miododajne kwiaty wydzielają subtelny aromat wabiący owady. Kwiatostany są liczne i gęsto rozmieszczone na gałązkach, na których jednocześnie zaczynają rozwijać się liście. W okresie kwitnienia krzew jest bardzo dekoracyjny i nie sposób przejść obok niego obojętnie. Fotergilla najlepiej rośnie na glebach lekko kwaśnych, próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych. Ze względu na mniejsze liście odmiana nieco lepiej znosi suszę w porównaniu do gatunku, ale w skrajnie suchych latach przyrasta bardzo słabo. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych oraz w półcieniu, jest odporna na mróz i może być uprawiana na terenie całego kraju. Dzięki kompaktowej formie nadaje się do sadzenia w małych ogrodach przydomowych oraz w pojemnikach. Dobrze prezentuje się sadzona pojedynczo lub w grupach po kilka lub kilkanaście sztuk.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: róża \'Coral Dawn\'

Rosa 'Coral Dawn'

róża 'Coral Dawn'

Obficie kwitnąca roża pnąca, uzyskana w latach 50 XX wieku w USA. Pąki nieduże, kuliste, rozwijają się w szlachetnie zbudowane kwiaty kształtem zbliżone do kuli, średniej wielkości (około 10 cm średnicy), bardzo pełne, zbudowane z około 35 płatków o charakterystycznie wywiniętych brzegach. Kwiaty pachną przyjemnie, średnio intensywnie. Osadzone są zwykle po kilka w kwiatostanach tworzących się na szczytach pędów tegorocznych i wzdłuż pędów ubiegłorocznych oraz starszych. Kwitnie obficie na przełomie czerwca i lipca, a potem po przycięciu przekwitłych kwiatów, ponownie słabiej powtarza kwitnienie aż do mrozów. Zawiązywanie owoców (nieozdobne) opóźnia powtarzanie kwitnienia. Kwiaty dość odporne na warunki pogodowe. Liście są średniej wielkości, soczyście oliwkowozielone, matowe lub lekko połyskujące, osadzone na stosunkowo grubych, zielonych i mocno kolczastych pędach. Odmiana dość mrozoodporna, niemniej wskazane jest okrywanie na zimę kopczykiem podstawy krzewów, a pędów matą słomianą lub agrowłókniną. Po przemarznięciu dobrze odrasta. Rośnie średnio silnie, osiąga 2-2,5 m na podporze. Odmiana ta toleruje stanowiska częściowo zacienione i mniej żyzne gleby. Cięcie podstawowe przeprowadza się wiosną. Wymaga podpór, raczej niezbyt masywnych, dobra np. na kraty stawiane przy ścianach. Sadzi się je pojedynczo lub po kilka w odległości 1-1,2 m, lub bezpośrednio przy podporach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
124
osób online