Juniperus procumbens
jałowiec rozesłany
Krzew o pędach ścielących się nisko po ziemi, wypiętrzający się w części centralnej, tworzący zwarte, gęste kobierce. Tempo wzrostu wolne. Po 10 latach uprawy dorasta do 0,3 m wysokości i około 1,5 m szerokości. Pędy umiarkowanie długie, sztywne, bogato rozgałęzione. Boczne gałązki krótkie, wznoszące się. Igły szydlaste, niewielkie, 6-8 mm długości, sztywne, kłujące, zebrane po 3 w okółkach, zielone, z wierzchu lekko sinawe z wyraźną bruzdą, od spodu wypukłe i błyszczące. Szyszkojagody kuliste, średnicy 8 mm, po dojrzeniu ciemnobrązowe. Wymagania glebowe i wilgotnościowe małe. Gatunek łatwy w uprawie, wytrzymały na niskie temperatury i suszę. Roślina wybitnie światłolubna, wymagająca stanowisk dobrze nasłonecznionych. Jeden z najlepszych gatunków okrywowych, niestety dosyć rzadko spotykany w uprawie. Polecany do sadzenia w ogrodach skalnych, na murkach, skarpach i w dużych pojemnikach.
| zasięg geograficzny | góry Japonii oraz Korei Południowej |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: P.Siebold i Zuccarini 1870; odkrywca, hodowca (selekcjoner): przesłany z Japonii przez Teysman'a do Siebold'a do belgijskiej Lejdy w 1843 roku i zaprezentowany na wystawie w Holandii w 1950 roku. Belgia; wprowadzenie do handlu: ponowie prowadzony do handlu przez Vilmorin pod nazwą Juniperus japonica. 1903 Francja |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
