Miscanthus ×giganteus

miskant olbrzymi

Synonim łaciński.: Miscanthus japonicus

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Jedna z najsilniej rosnących traw uprawianych w Polsce, tworząca okazałe, gęste kępy dorastające do 2-4 m wysokości. Gatunek powstał w wyniku naturalnego skrzyżowania miskanta chińskiego (Miscanthus sinensis) z miskantem cukrowym (Miscanthus sacchariflorus), został przywieziony do Europy z Azji Południowo-Wschodniej około 1930 roku jako roślina ozdobna. Częścią podziemną rośliny są krótkie kłącza, z których corocznie wiosną wyrastają ulistnione łodygi tworzące okazałe, gęste kępy. Łodygi, zwana u traw źdźbłami, mogą mieć do 1 cm średnicy. W przeciwieństwie do większości innych traw, międzywęźla miskantów nie są puste, lecz wypełnione gąbczastym rdzeniem. Po ścięciu mogą służyć za „bambusowe” podpórki dla roślin. Ustawione skrętolegle na łodydze, wąsko lancetowate liście dorastają do 1 metra długości. Blaszki liściowe są szorstkie w dotyku, na brzegu ostro piłkowane, ciemnozielone z białym pasem wzdłuż nerwu głównego. Młode, soczyście zielone listki początkowo są wzniesione, później łukowato przewieszają się. Jesienią nabierają słomkowej barwy. W naszym klimacie trawa zakwita rzadko i tylko w rejonach o najdłuższym okresie wegetacji. Palczasto-groniaste, srebrzyste wiechy mogą mieć do 30 cm długości. Pozostawione do wiosny kępy stanowią dekorację zimowego ogrodu. Roślina preferuje gleby żyzne, piaszczysto-gliniaste o lekko kwaśnym pH, stanowiska słoneczne, zaciszne i osłonięte. Umiarkowanie wilgotna gleba zapewnia szybki wzrost, natomiast należy unikać miejsc zbyt suchych lub podmokłych. Gatunek nie jest ekspansywny. Wykazuje znaczną tolerancję na zanieczyszczenie gleby i powietrza oraz zasolenie. Wysokie, malownicze kępy najpiękniej prezentują się sadzone pojedynczo lub w kompozycjach z innymi gatunkami traw, przeważnie jako tło rabat bylinowych. Miskant olbrzymi jest uprawiany również dla celów przemysłowych, jako surowiec energetyczny lub substrat do produkcji papieru.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów kremowe
pora kwitnienia październik
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
odporność na zanieczyszczenia
odporność na zasolenie
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
rekultywacja
zieleń publiczna
rabaty
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 6
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: ligustr jajolistny \'Aureum\'

Ligustrum ovalifolium 'Aureum'

ligustr jajolistny 'Aureum'

Gęsty krzew o dwubarwnych liściach. W warunkach Polski dorasta do 3 m wysokości. Pędy wyprostowane, z licznymi bocznymi rozgałęzieniami. Liście eliptyczne, krótko zaostrzone, u nasady szerokoklinowate, długości 3-6 cm, z wierzchu błyszczące, ciemnozielone z szerokim, nieregularnym, żółtym marginesem, pod spodem jaśniejsze, żółtawozielone. Niektóre liście całkowicie żółte. Liście w łagodniejszym klimacie zimozielone, zimą pozostające częściowo na krzewach na terenie zachodniej Polski. Kwiaty drobne, rurkowate, białe, intensywnie pachnące, zebrane w przewieszające się wiechy. Kwitnie w maju, czerwcu, czasami w lipcu. Zapach przez część osób odbierany jest jako nieprzyjemny. Czasami zawiązuje kuliste owoce, ok. 0,5 cm średnicy, początkowo zielone, jesienią dojrzałe, czarne, błyszczące, z białym woskowym nalotem, dość długo utrzymujące się na krzewach, trujące dla ludzi, ale chętnie zjadane przez ptaki. Gatunek tolerancyjny w stosunku do gleby. Może rosnąć zarówno na glebach piaszczystych, jak na ciężkich, gliniastych. Dobrze rośnie w pełnym słońcu i półcieniu, pod okapem drzew. Nie dostatecznie odporny na niskie temperatury. Najczęściej przemarzają jednoroczne przyrosty, które dość szybko regenerują się po wiosennym przycięciu. W ogrodzie nadaje się do sadzenia pojedynczo, w osłoniętym miejscu. Doskonale znosi formowanie, dlatego może być stosowany na żywopłoty, ale tylko w rejonach o łagodniejszym klimacie. Podobna odmiana Ligustrum ovalifolium 'Variegatum' - o liściach ze znacznie węższym żółtym marginesem.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
112
osób online