Miscanthus ×giganteus

miskant olbrzymi

Synonim łaciński.: Miscanthus floridulus HORT.

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Jedna z najsilniej rosnących traw uprawianych w Polsce, tworząca okazałe, gęste kępy dorastające do 2-4 m wysokości. Gatunek powstał w wyniku naturalnego skrzyżowania miskanta chińskiego (Miscanthus sinensis) z miskantem cukrowym (Miscanthus sacchariflorus), został przywieziony do Europy z Azji Południowo-Wschodniej około 1930 roku jako roślina ozdobna. Częścią podziemną rośliny są krótkie kłącza, z których corocznie wiosną wyrastają ulistnione łodygi tworzące okazałe, gęste kępy. Łodygi, zwana u traw źdźbłami, mogą mieć do 1 cm średnicy. W przeciwieństwie do większości innych traw, międzywęźla miskantów nie są puste, lecz wypełnione gąbczastym rdzeniem. Po ścięciu mogą służyć za „bambusowe” podpórki dla roślin. Ustawione skrętolegle na łodydze, wąsko lancetowate liście dorastają do 1 metra długości. Blaszki liściowe są szorstkie w dotyku, na brzegu ostro piłkowane, ciemnozielone z białym pasem wzdłuż nerwu głównego. Młode, soczyście zielone listki początkowo są wzniesione, później łukowato przewieszają się. Jesienią nabierają słomkowej barwy. W naszym klimacie trawa zakwita rzadko i tylko w rejonach o najdłuższym okresie wegetacji. Palczasto-groniaste, srebrzyste wiechy mogą mieć do 30 cm długości. Pozostawione do wiosny kępy stanowią dekorację zimowego ogrodu. Roślina preferuje gleby żyzne, piaszczysto-gliniaste o lekko kwaśnym pH, stanowiska słoneczne, zaciszne i osłonięte. Umiarkowanie wilgotna gleba zapewnia szybki wzrost, natomiast należy unikać miejsc zbyt suchych lub podmokłych. Gatunek nie jest ekspansywny. Wykazuje znaczną tolerancję na zanieczyszczenie gleby i powietrza oraz zasolenie. Wysokie, malownicze kępy najpiękniej prezentują się sadzone pojedynczo lub w kompozycjach z innymi gatunkami traw, przeważnie jako tło rabat bylinowych. Miskant olbrzymi jest uprawiany również dla celów przemysłowych, jako surowiec energetyczny lub substrat do produkcji papieru.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów kremowe
pora kwitnienia październik
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
odporność na zanieczyszczenia
odporność na zasolenie
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
rekultywacja
zieleń publiczna
rabaty
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 6
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: zawilec wielkokwiatowy \'Elise Feldman\'

Anemone sylvestris 'Elise Feldman'

zawilec wielkokwiatowy 'Elise Feldman'

Efektowna odmiana zawilca wielkokwiatowego o pełnych kwiatach. Tworzy przyziemne rozety wysokości 20 cm i średnicy 30-40 cm, z odziomkowych, długoogonkowych, 3-5 dzielnych liści. Liście ciemnozielone, klinowate u nasady, na brzegach ząbkowane lub grubo wcinane, spodem owłosione. W maju i czerwcu nad rozetą liściową wyrastają liczne, wyprostowane pędy kwiatowe, wysokości 30-40 cm, z okółkiem liści podkwiatostanowych i jednym, pełnym kwiatem na wierzchołku. Kwiaty śnieżnobiałe, z zielonym środkiem i żółtymi pręcikami mają średnicę 5-7 cm i przypominają pomponowe kwiaty dalii. Wydzielają delikatny zapach. Przycięcie przekwitłych kwiatów sprawia, iż jesienią rośliny zakwitają ponownie, choć mniej obficie. Odmiana dobrze rosnąca zarówno w słońcu, jak lekkim ocienieniu wyższych bylin, drzew i krzewów. Niewybredna, co do podłoża. Najlepiej czuje się na glebach zasadowych, średnio zwięzłych, zasobnych w składniki pokarmowe, z dużą zawartością próchnicy. Optymalne dla wzrostu roślin są podłoża stale umiarkowanie wilgotne, przepuszczalne. Znosi okresowe susze. Roślina zupełnie mrozoodporna, wytrzymująca temperatury do -30ºC. Rozmnażana przez podziemne kłącza. Wspaniale prezentuje się w różnej wielkości grupach, na rabatach z innymi bylinami oraz w bliskim sąsiedztwie drzew i krzewów, zwłaszcza w ogrodach naturalistycznych i nieformalnych. Doskonała roślina okrywowa (8-11 roślin na m2), przydatna do sadzenia na otwartych przestrzeniach, zwłaszcza na słonecznych skarpach, tarasach i w ogrodach skalnych. Ścięte kwiaty długo utrzymują świeżość w wazonie.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
217
osób online