Aster novi-belgii 'Judith'

aster nowobelgijski 'Judith'

synonim łaciński: Symphyotrichum novi-belgii 'Judith'

synonim polski: marcinki nowobelgijskie 'Judith',aster wirginijski 'Judith'

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

walory: roślina miododajna

zastosowanie: zieleń publiczna

Zwarta odmiana astra nowobelgijskiego charakteryzująca się efektowną barwą kwiatów i niskim wzrostem. Tworzy zwarte, półkuliste kępy o średnicy i wysokości 80-90 cm. Rozrasta się przez podziemne rozłogi. Pędy silnie rozkrzewione, gęsto pokryte liśćmi. Liście lancetowate lub podługowate, intensywnie zielone, gładkie. Kwitnie od początku września do połowy października. Koszyczki kwiatowe drobne, o średnicy 3 cm, z fioletowoniebieskimi kwiatami języczkowatymi kontrastującymi z kremowożółtym środkiem, złożonym z kwiatów rurkowatych. Koszyczki osadzone są na ulistnionych szypułkach i zebrane w luźne, silnie rozgałęzione, baldachokształtne wiechy. Pokrywają 30% powierzchni rośliny. Kwiaty miododajne, zwabiają tysiące pszczół i motyli. Rośliny preferują miejsca słoneczne lub lekko ocienione, gleby żyzne, próchniczne, dostatecznie wilgotne i przepuszczalne, o odczynie zasadowym. Nie lubią nadmiaru wilgoci w glebie i w powietrzu. W takich warunkach porażane są często przez choroby grzybowe. W czasie długotrwałej suszy i upałów wymagają systematycznego podlewania. Pozytywnie reagują na ściółkowanie podłoża korą. Szybko wyczerpującą składniki pokarmowe w podłożu, stąd na słabszych glebach, w krótkim czasie obserwujemy zahamowanie wzrostu i kwitnienia roślin. Wskazane jest przesadzanie roślin co kilka lat, a w okresie wegetacji zasilanie kompostem lub roztworami nawozów wieloskładnikowych. Zaschnięte, przekwitłe pędy kwiatostanowe należy wycinać, a jeśli są porażone przez choroby - palić. Odmiana odporna na mróz i zanieczyszczenia powietrza, charakteryzująca się dużą odpornością na mączniaka i wrażliwością na rdzę. Rozmnażana wegetatywnie przez podział roślin matecznych wczesną wiosną lub sadzonki wierzchołkowe w maju-czerwcu. Pasuje do ogrodów nieformalnych w stylu naturalistycznym, rustykalnym i angielskim. Nadaje się do ożywiania monotonnych jesienią fragmentów ogrodu. Można ją wykorzystywać do tworzenia pięknych, barwnych zestawień z innymi odmianami astrów, zróżnicowanych kolorystycznie i pokrojowo. Efektownie wygląda w połączeniu z kwitnącymi w tym czasie dzielżanami, rudbekiami i ozdobnymi trawami. Wspaniale prezentuje się w pojemnikach. Nadaje się także na kwiat cięty.

autorzy opisu tekstowego: Ewa Chojnowska; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów fioletowe
niebieskie
pora kwitnienia sierpień
wrzesień
październik
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z kwiatów
roślina miododajna
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
roślina okrywowa
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
kwiaty cięte
w grupach
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Ewa Chojnowska Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

11817
rośliny
8229
opisów

Ostatni wpis:

2018-08-30
Picea abies 'Echiniformis'
19065
zdjęć
9403
roślin w produkcji
273
osób online